Best wel handig

Vanuit stichting Vluchtelingenwerk ontving ik vandaag onderstaande mail bericht:

“Beste Klaas”,

“Wat leuk dat je met Team GroenLinks meeloopt met de Nacht van de Vluchteling. Samen gaan we er in het Hemelvaartweekend van donderdag 25 op vrijdag 26 mei a.s. een hele bijzondere nacht van maken. Enorm leuk dat je meeloopt!”

Komend jaar zal ik voor de tweede keer op rij deel gaan nemen aan de Cascade Run te Hoogeveen, 5 mijl hardlopen en daarvoor moet ik nog heel goed gaan trainen.

Op 9 april 2017 zal de Cascade run gaan plaats vinden, ben voornemend om een shirt te gaan dragen met mijn sponsorlink www.nachtvandevluchteling.nl\klaaswoltinge.

Dit jaar was ik de 4 na laatste binnenkomer, die score hoop ik uiteraard te gaan verbeteren, dat geeft mij tevens de kans om misschien nog meer aandacht te gaan schenken aan mijn wandelplannen ten gunste van de Nacht van de Vluchteling 2017.

Nu kan ik vooraf bij evenementen ons team dus al een beetje gaan aankondigen 😉

Er zit gewoon totaal ‘geen’ beweging in

Komend jaar wil ik voor de 2e keer op rij deel gaan nemen aan de Cascade run te Hoogeveen, 8 mijl heerlijk gaan hardlopen en uiteraard wat aandacht\sponsoren zien te werven.

Volgend jaar zal ik voor de 5e keer op rij, deel gaan nemen aan de Nacht van de Vluchteling, zelf heb ik de behoefte om dat dus ook extra groot te gaan aanpakken.

Ongetraind kon ik de Cascade run van 8 mijl toch in een ruime anderhalf uur voltooien, was de 4 na laatste binnenkomer en de laatste 3 na mij kwamen behoorlijk later binnen.

Ergens wil ik mijzelf klaar stomen voor de top 10 of misschien top 5, uiteraard wel met een sponsor logo op mijn shirt.

https://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge

Op creatieve wijze aandacht trekken voor het goede doel, zelf moet ik nu wel beter mijn best doen om te blijven sporten en trainen. Bezoek naar mijn idee de sportschool een beetje te weinig.

Qua medisch gebeuren wordt ik helaas een beetje van het kastje naar de muur gestuurd, constateer dat nu gelukkig tijdig en ik zal dit maal niet over mij heen laten lopen.

Een gezonde uitdaging

Dit jaar heeft ons team (GroenLinks) 12.120,48 opgehaald waarvan ik zelf 272,01 ten gunste van de vluchteling, voor het eerst in 4 jaar tijd was ik volledig spier pijn vrij gebleven terwijl ik wel zo’n 55 kilometer achter de rug had.

Eerder dit jaar had ik ongetraind voor het eerst deel genomen aan de CascadeRun te Hoogeveen, een hardloop evenement van 8 mijl zweten.

Voor een vrij laag tarief kan ik nu al aan bedrukte kleding komen met eigen logo etc.;, de CascadeRun valt altijd voor de Nacht van de Vluchteling dus ik zou kunnen gaan rennen met verwijzing naar mijn website of sponsor link https://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge

Mede door wat medische problemen maar ook praktische vragen, liet en laat ik de fiets steeds vaker in de kelder staan (waar kun je nog veilig je fiets parkeren zonder dat deze gestolen wordt?), snap dus deels waarom ik spierpijn vrij ben gebleven.

Op straat werd ik wel eens herkent als niet de snelste renner van de CascadeRun, ik schijn een apart hupje te hebben tijdens het rennen en mensen onthouden dat.

Ondanks wat medische onhandigheden die hier spelen, zou ik dat ook kunnen gaan ‘uitbuiten’, ter ontspanning overweeg ik om te gaan leren hardlopen 😉

Nog 9 nachten te gaan

Het is bijna zo ver en dan zal ik deel gaan nemen aan de Nacht van de Vluchteling 2016, zelf heb ik er veel zin, zal met mijn teamgenoten weer leuke gesprekken gaan krijgen en daarnaast ook mooie momenten ervaren mede mogelijk gemaakt door de toeschouwers die ons op welke wijze dan ook goed aanmoedigen!

Voor mij wordt het voor de 4e keer op rij dat ik deel neem aan deze tocht, onderweg praten over politiek en maatschappij werkt op mijn adres echt heel goed, iets als vermoeidheid en zere beenspieren\voeten zoveel mogelijk mijden.

Door eindeloos in gesprek met elkaar te gaan over zware stof, nieuws en actualiteiten met een grap en grol tussendoor, vergeet je al sneller dat je al ruim voorbij de helft zit vanaf bijvoorbeeld stempelpost 3 (28 km in het verleden).

Zelf hoop ik nog enkele winkeliers te kunnen gaan overtuigen om mij of iemand van ons team te gaan sponsoren, er komen ‘helaas’ nog steeds nieuwe ideeën bij waar ik niet allemaal meer de tijd voor heb.

In de laatste week voor de Nacht van de Vluchteling concentreer ik mijzelf goed op mijn voeding, zal wel mijn spieren goed blijven trainen, vermeid dan wel overige spanningen en stres factoren!

Medisch gezien is nu alles vanaf mijn thuis adres ook goed geregeld, tot aan 19 juni blijft mijn huidige pijn medicatie gebruik gelijk staan, worden er geen gekke dingen uitgeprobeerd.

Na 19 juni hoop ik zelf wel om te kunnen gaan aansturen naar een operatie, het prutsen met andere medicatie dan momenteel, overige dingetjes uitproberen die niets aan de oorzaak doen.

Wil daar t.z.t. wel aan gaan mee werken, nu iig even niet.

https://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge

Leuk om te zien!

De Nacht van de Vluchteling komt steeds dichter bij, als team zijnde hebben wij momenteel 4914,98 binnen weten te halen en ikzelf zit bijna op mijn ‘streef bedrag’ van 150,–.

Regelmatig kreeg en krijg ik de vraag\opmerking kun jij die zware tocht wel aan, het liefst zou ik uit protest 120 kilometer gaan lopen wat ik uiteraard netjes uit mijn hoofd laat.

Mijn wandeling zal vanaf 0:00 gerekend maximaal 80 kilometer gaan worden en minimaal de vereiste 40 kilometer. Met de ervaring die ik heb opgedaan afgelopen 3 jaar, ook heel goed besef op welke vlakken mijn lichaam mijzelf in de steek begon en begint te laten.

Werden en worden mijn beenspieren gelukkig met rust gelaten, iets als mijn rug en ribbenkas beginnen mijzelf steeds meer te pesten waardoor bukken en tillen steeds lastiger aan het worden is.

Ook fietsen is intussen geen pretje meer, kon en kan slechter mijn evenwicht bewaren en betreffende zit houding veroorzaakt veel pijn klachten. Binnen Hoogeveen was ik al voorzichtig met waar ga ik op de fiets wel en niet naar toe, sinds dit jaar doe ik gewoon alles binnen een straal van 10 kilometer gewoon te voet.

Veelal vertoefde ik alle voorgaande wandelingen met de dames, lekker diepgaande gesprekken voeren over thema X (met wat geintjes tussendoor). Mede daardoor vergat en zal ik wederom mijn beenspieren en ‘vermoeidheid’ wel even vergeten.

Aan het eind van de run komt er een collega van je naar je toe gerend met een plopje, gevolgd door een mediale aan de finish zelf.

Onderweg was en is de sfeer veelal ook mega gezellig, zal wederom zo min mogelijk bagage gaan mee nemen omdat ook toeschouwers niet te beroerd zijn om een stukje fruit of iets anders uit willen gaan delen.

Voor mijzelf neem ik mee:

– 2 flesjes drinken van 0,5 L (River Power)
– Medicatie
– Paar plakken ontbijtkoek
– Camera
– Mobiel voor nood

Stiekem hoop ik voor 18 juni de pers nog te kunnen gaan bereiken met de stelling:”zij moeten en ik mag”, wat voor kansen heeft een vluchteling die medisch gezien net zo of beroerder voor staan dan mijzelf.

Nadien even 1 dagje je spieren heel goed voelen, voor mijn part een week was en is verhoudingsgewijs niet met elkaar te vergelijken. Heb nu zelf al mooi 132,– in weten te zamelen.

Hiervoor ben ik al mijn sponsoren ook enorm dankbaar, ik hoop uiteraard nog wel meer mensen te kunnen gaan overtuigen waarom deze sponsorloop zo belangrijk is.

Groeten vanuit Hoogeveen in deze 😉

Soms kan een beloning voor jezelf echt geen kwaad

Zat en zit momenteel met een bom volle agenda, was en ben blij met mijn nieuwe thuishulp hoop echter tzt de uren wel iets te gaan afbouwen (sta geïndiceerd voor 2x 2uur en 20 minuten).

Huidige thuishulp weet van aanpoten, voert ook gewoon alle taken probleemloos uit die ik zelf niet meer kan. Wens uiteraard niet dat deze taken van mij gaat over nemen die ik zelf ook prima aan kan.

Voorlopig is het wel even leuk, huidige fysieke pijnklachten kan ik dragen met de medicatie van nu, hoop wel dat er 1 zenuwbaan in mijn rug verwijderd zal gaan worden zodat ik geen medicatie meer nodig zal zijn.

Morgenavond heb ik vanuit GroenLinks een Zorg overleg in mijn agenda staan, in de ochtend ontvang ik mijn thuishulp… Neem voor mijzelf in overweging om morgenmiddag v.a. 13:00 meteen al richting Utrecht te gaan vertrekken.

Ter ontspanning daar even gaan shoppen voor de lichte dingen die ik nodig ben, flyeren voor mijn wandel plannen en de contacten warm houden met…

Als persoon zat en zit ik veel gekoppeld aan Utrecht, waarom daar dan niet een leuke dag van gaan maken? 😉

Van het kastje naar de muur (tijd om te bloggen).

Ondanks mijn positiviteit gaat het hier niet echt lekker met mijzelf, met huidige pijnmedicatie zijn mijn pijn klachten te verdragen, daarmee heb je dan bijna ook alles wel gezegd..

Tijdens mijn laatste bezoek aan mijn neuroloog te Groningen, had ik mijzelf vooraf goed voorbereid en had dus ook een spiekbriefje bij de hand die ik in de wachtkamer telkens goed door nam.

Tegen de tijd dat ik aan de beurt was ging er iets mis, ik werd warm ontvangen en mocht meteen in de kleedruimte aangeven waar ik op dat moment de meeste pijn voelde (1 van de 5 plekken op mijn rug onder het linker schouderblad).

Het geval wat ik toen aan wees bleek geen NF tumor te zijn, ga terug naar start, mijn neuroloog wenste en wenst huidige pijnmedicatie daarom maar af te gaan bouwen met een doorverwijzing naar een ergotherapeut erbij (nog steeds).

De doorverwijzing komt maar niet, ook via de huisarts er in meervoud navraag over gedaan en hen laatste contact was augustus\september vorig jaar.

Momenteel gebruik ik 2x daags 20 mg Morfine HCI Retard Mylan en voor de nacht nog 1mg Haloperidol erbij waarbij ik mijn vraagtekens zet, het werkt iig.

Omtrent mijn eigen wensen en ideeën, had en heb ik te maken met 3a 4 deskundigen. Waarom steken zij niet eens een keer echt de hoofden bij elkaar?

Mijn huisarts gaat er mee akkoord dat ik tot aan 19 juni niets wil wijzigen aan mijn medicatie gebruik, voor overige vragen en verzoeken moet ik bij de neuroloog zijn. In tweevoud was ik via de neuroloog richting huisarts door verwezen naar een ergotherapeut, maar deze komt maar niet in beeld (niet dat ik dat erg vind maar toch) .

Dit soort mis communicatie maakt de zorg wel heel duur toch.

Zelf vrees ik op mijn adres dat men zich onderling niet graag bemoeid met elkaars deskundigheid, mijn huisarts weet als voorbeeld niet meer op mijn rug aan te vinken waar ik vorig jaar nog 5 nieuwe tumoren had en nog steeds heb zitten -1

Mijn neuroloog is een top gast, ik maak wel een nieuwe afspraak met deze nadat er op alle 5 plekken op mijn rug een kruisje staat, kopie ervan naar de chirurgen die mij vorig jaar wilden helpen\geholpen hadden.

Hoezo omslachtig?

Dat wordt vrij vroeg opstaan morgen ochtend, maar ik heb er Zin in!

Al geruime tijd geleden had ik mijzelf aangemeld voor het 35e GroenLinks congres te Amersfoort, vanaf omgeving 2001 sloeg ik er eigenlijk al geen 1 over omdat ik het altijd al fijn vond om met mede GroenLinksers in contact te geraken (+ het stemrecht en bijpraten met ‘bekenden’ over thema x).

Dit jaar hoop ik eigenlijk vrij vroeg aanwezig te zijn, met enkele mensen heb ik een persoonlijke afspraak staan, wens ook nog even bij te praten met de mensen die actief betrokken zijn binnen diverse netwerken\werkgroepen waarbij ikzelf vroeger ook actief betrokken was.

Zelf zal ik zeker ook contact zoeken met de mensen vanuit Zorg (waar ikzelf actief betrokken bij ben), ditzelfde geldt voor mijn teamgenoten die ook dit jaar weer zullen mee gaan wandelen aan de Nacht van de Vluchteling 2016

Het ZiGL alumnibestuur is ook aanwezig, het is altijd leuk om diverse oud deelnemers\deelneemsters van de Leergang Zin in GroenLinks 10 weer eens terug te zien (daar had ik zelf ook aan deel genomen).

Uiteraard speelde en speel ik ook met diverse leuke ideeën, in die hoek zal ik dus vermoedelijk ook wel veel te vinden zijn.

Alle congresgangers, (misschien) tot morgen! 😉

Ondanks wat kleine obstakels had ik de 5 mijl hardloop toer wel als mega gaaf ervaren!

Afgelopen zondag voorbij 13:00 begon ik steeds meer spijt te krijgen dat ik mijzelf opgegeven had voor de Cascade run van maar 5 mijl, voor vertrek v.a. mijn thuisadres richting de start locatie begon het te regen en durfde dus niet meer mijn favoriete sportschoenen te gaan dragen (deze heb ik altijd binnen de sportschool aan maar rennen ook heerlijk).

Anderzijds had ik bij mezelf een houding van, Klaas je bent geen watje, je hebt al zoveel mensen toegezegd dat je zou gaan rennen in combinatie met je doelstellingen van de run (stukje prestatie drang + sponsoren gaan werven voor mijn deelname aan de Nacht van de Vluchteling 2016).

Had geen zin om kou te vatten en ging dus gewoon rennen op mijn standaard sportschoenen, met een spijkerbroek en een zomerjas aan. Vanaf het moment dat ik mij aangemeld had en het juiste startvak J gevonden had, was het best nog wel lang wachten en zorgde ik ervoor dat ik mijn beenspieren wel warm hield (het continu stil blijven staan leek mijzelf niet echt gezond).

v.a. dat het startschot gegeven werd vond ik zelf de eerste ‘kilometer’ het zwaarst lopen, omdat je dan nog dicht op elkaar rent moet je wel kleinere passen gaan lopen om een ander niet op de hakken te gaan stappen, vanaf dat er wat meer ruimte tussen alle renners kwam wist ik de eerste paar mijl heel gezellig met een groepje mee te blijven rennen.

Voorbij de 2,5 a kleine 3 mijl afgelegd te hebben begon een stukje vermoeidheid wel toe te slaan op mijn adres, nam mijzelf dus voor om iets minder hard te gaan rennen maar bleef tussendoor wel telkens extra stevige sprintjes te pakken wanneer ik veel publiek of fotografen zag!

Onderweg trof ik ook veel goed support, diverse bekenden van mij waren goed verdeeld over de gehele 5 mijl, des dichter ik in de buurt kwam van de finish, des te beter werd ook het support gebeuren.

Kids deelden natte sponsjes uit tijdens het rennen, voorhoofd even goed schoonvegen en een paar meter op de spons weer aan een verzamelaar gaan teruggeven, er werden daar ook bekertjes water uit gedeeld (zelf was ik zo netjes om deze in mijn jaszak te porren zodra deze leeg was, had niet gehoeven).

Onderweg trof ik ook diverse jonger kids die zaten te wachten op een Hi5, vanaf een bepaald punt kwam ik wat jongeren tegen die mij een biertje aan wilden gaan bieden (ik liet weten om dat maar een andere keer te gaan doen, wilde wel een tijd neer gaan zetten).

In de omgeving van de laatste 1,5 mijl rende ikzelf een beetje eenzaam, er kwam dus even een hele leuke dame met mij mee rennen waarmee ik een goed gesprek had over deze run en mijn planner omtrent mijn deelname aan de Nacht van de Vluchteling 2016.

Zij excuseerde haar eigen, ze was geen hardloopster en liep weer terug naar waar zij ongeveer vandaan kwam. De laatste paar honderd meter begonnen een beetje ‘afzien’ te worden totdat het mijzelf opviel dat ik zelf steeds vaker bordjes trof met daarop de tekst hoeveel meter ik nog te gaan had.

Dat werd in de Hoofdstraat dus nog snel even een laatste sprintje gaan trekken, hi5 uitreiken aan enkele bekenden die in de buurt van de finish stonden en de mediale in ontvangst gaan nemen.

IMG_1287

Nadat bijna iedereen\iedereen binnen was, had ik zelf ook wel de behoefte om naar huis te gaan voor een warme douche, ter hoogte van de Schutstraat trof ik nog wat toeschouwers die mijzelf op meerde plekken gespot bleken te hebben. Hiermee had ik uiteraard kort nog even wat mee bij gepraat en daarna rende ik weer verder richting de Tamboerlaan 😉

Bij thuiskomst trof ik op een later tijdstip diverse foto’s en filmpjes van mijzelf,
bleef tijdens het rennen met mijn linker hand mijn broek op hijsen.

zweven

Dat kan volgend jaar wel een stukje beter toch 😉

5mijl

Nu hoop ik stiekem op nog beter weer voor morgen.

Morgen zal ik voor het eerst deel gaan nemen aan de Cascade Run te Hoogeveen, voor mijzelf begin ik steeds harder te gaan twijfelen op welke schoenen ik hard wil gaan lopen.

Zelf zou ik gewoon mijn Nike Air max kunnen gaan dragen, deze heeft als nadeel dat de veters ook met dubbele knoop iets sneller los laten. Zelf had en heb ik ook een stevigere paar sportschoenen die ik alleen maar in de sportschool droeg en draag, en uiteraard bij iedere wandeltocht ten gunste van de Vluchteling.

Had betreffende schoenen ooit gekocht bij Run2day, achteraf gezien blijken het ook nog eens echte hardloopschoenen te zijn. U merkt het al aan mijn schrijfstijl, de huissleutels hang ik op aan mijn hals, wil nog uitzoeken hoe en of ik een flesje River Powerdrink met mij mee wil gaan sleuren (bij het echte hardlopen wil ik mijn handen vrij houden).

Gisteren had ik het Martini ziekenhuis bezocht voor een MRI scan, de route van het ziekenhuis naar het station kun je bijna niet missen wanneer je de eerste 2 afslagen vanaf het ziekenhuis weet (3 km in totaal).

In het begin liep ik heel stevig door van bushalte naar bushalte, later begon ik door gezichtsbedrog gewoon hard te gaan lopen. Op die ‘saaie’ lange baan, dacht ik telkens steeds een trein achtig iets te zien (yes eindelijk), achteraf gezien was dat dan weer een autobaan.

Vanaf het moment dat ik een bepaalde soort van ‘toren’ zag, wist ik wel zeker dat ik heel dicht in de buurt van het station aanwezig was.

In juiste kledij durf ik het nu werkelijk aan om op tijd te gaan rennen, gisteren had ik in totaliteit 8a 9 kilometer te voet afgelegd in stevig wandeltempo.

v.a. mijn woonadres richting het station via Schutstraat, door de Hoofdstraat (retour hetzelfde), de kleine 3 kilometer van het ziekenhuis richting het station te Groningen hebben mij over gehaald om echt op tijd te durven gaan rennen.

Een paar laatste adviezen en tips zijn uiteraard van harte welkom, kan ik mijn deelnemersnummer werkelijk vast maken aan mijn hardloop kledij met 4 speldjes zonder dat het papier scheuren gaat?

IMG_1285

Achter mijn deelnemersnaam met nummer, kon ik enkele persoonlijke gegevens gaan invullen (bellen in nood etc;), tevens zou er misschien een zender in kunnen zitten die echt weet wanneer ik gestart ben met lopen en uiteindelijk bij de finish nader.

IMG_1286

Zou ik mijn bagage misschien ook gratis ergens veilig achter kunnen laten, mijn portefeuille als voorbeeld wens ik niet mee te gaan sleuren tijdens het rennen (tips zijn welkom).

Naast dat ik zelf de media poog op te zoeken omtrent mijn deelname aan de Nacht van de Vluchteling 2016, begin ik ook wel steeds nieuwsgieriger te gaan worden hoe sterk mijn beenspieren echt zijn. Fysiek gezien, was en ben ik niet echt een sterk personage maar mijn beenspieren bleken en blijken veelal nog meer aan te kunnen dan dat ik zelf verwacht had.

Stukje prestatie drang mijnerzijds dus! 😉