Best wel handig

Vanuit stichting Vluchtelingenwerk ontving ik vandaag onderstaande mail bericht:

“Beste Klaas”,

“Wat leuk dat je met Team GroenLinks meeloopt met de Nacht van de Vluchteling. Samen gaan we er in het Hemelvaartweekend van donderdag 25 op vrijdag 26 mei a.s. een hele bijzondere nacht van maken. Enorm leuk dat je meeloopt!”

Komend jaar zal ik voor de tweede keer op rij deel gaan nemen aan de Cascade Run te Hoogeveen, 5 mijl hardlopen en daarvoor moet ik nog heel goed gaan trainen.

Op 9 april 2017 zal de Cascade run gaan plaats vinden, ben voornemend om een shirt te gaan dragen met mijn sponsorlink www.nachtvandevluchteling.nl\klaaswoltinge.

Dit jaar was ik de 4 na laatste binnenkomer, die score hoop ik uiteraard te gaan verbeteren, dat geeft mij tevens de kans om misschien nog meer aandacht te gaan schenken aan mijn wandelplannen ten gunste van de Nacht van de Vluchteling 2017.

Nu kan ik vooraf bij evenementen ons team dus al een beetje gaan aankondigen 😉

Ondanks wat kleine obstakels had ik de 5 mijl hardloop toer wel als mega gaaf ervaren!

Afgelopen zondag voorbij 13:00 begon ik steeds meer spijt te krijgen dat ik mijzelf opgegeven had voor de Cascade run van maar 5 mijl, voor vertrek v.a. mijn thuisadres richting de start locatie begon het te regen en durfde dus niet meer mijn favoriete sportschoenen te gaan dragen (deze heb ik altijd binnen de sportschool aan maar rennen ook heerlijk).

Anderzijds had ik bij mezelf een houding van, Klaas je bent geen watje, je hebt al zoveel mensen toegezegd dat je zou gaan rennen in combinatie met je doelstellingen van de run (stukje prestatie drang + sponsoren gaan werven voor mijn deelname aan de Nacht van de Vluchteling 2016).

Had geen zin om kou te vatten en ging dus gewoon rennen op mijn standaard sportschoenen, met een spijkerbroek en een zomerjas aan. Vanaf het moment dat ik mij aangemeld had en het juiste startvak J gevonden had, was het best nog wel lang wachten en zorgde ik ervoor dat ik mijn beenspieren wel warm hield (het continu stil blijven staan leek mijzelf niet echt gezond).

v.a. dat het startschot gegeven werd vond ik zelf de eerste ‘kilometer’ het zwaarst lopen, omdat je dan nog dicht op elkaar rent moet je wel kleinere passen gaan lopen om een ander niet op de hakken te gaan stappen, vanaf dat er wat meer ruimte tussen alle renners kwam wist ik de eerste paar mijl heel gezellig met een groepje mee te blijven rennen.

Voorbij de 2,5 a kleine 3 mijl afgelegd te hebben begon een stukje vermoeidheid wel toe te slaan op mijn adres, nam mijzelf dus voor om iets minder hard te gaan rennen maar bleef tussendoor wel telkens extra stevige sprintjes te pakken wanneer ik veel publiek of fotografen zag!

Onderweg trof ik ook veel goed support, diverse bekenden van mij waren goed verdeeld over de gehele 5 mijl, des dichter ik in de buurt kwam van de finish, des te beter werd ook het support gebeuren.

Kids deelden natte sponsjes uit tijdens het rennen, voorhoofd even goed schoonvegen en een paar meter op de spons weer aan een verzamelaar gaan teruggeven, er werden daar ook bekertjes water uit gedeeld (zelf was ik zo netjes om deze in mijn jaszak te porren zodra deze leeg was, had niet gehoeven).

Onderweg trof ik ook diverse jonger kids die zaten te wachten op een Hi5, vanaf een bepaald punt kwam ik wat jongeren tegen die mij een biertje aan wilden gaan bieden (ik liet weten om dat maar een andere keer te gaan doen, wilde wel een tijd neer gaan zetten).

In de omgeving van de laatste 1,5 mijl rende ikzelf een beetje eenzaam, er kwam dus even een hele leuke dame met mij mee rennen waarmee ik een goed gesprek had over deze run en mijn planner omtrent mijn deelname aan de Nacht van de Vluchteling 2016.

Zij excuseerde haar eigen, ze was geen hardloopster en liep weer terug naar waar zij ongeveer vandaan kwam. De laatste paar honderd meter begonnen een beetje ‘afzien’ te worden totdat het mijzelf opviel dat ik zelf steeds vaker bordjes trof met daarop de tekst hoeveel meter ik nog te gaan had.

Dat werd in de Hoofdstraat dus nog snel even een laatste sprintje gaan trekken, hi5 uitreiken aan enkele bekenden die in de buurt van de finish stonden en de mediale in ontvangst gaan nemen.

IMG_1287

Nadat bijna iedereen\iedereen binnen was, had ik zelf ook wel de behoefte om naar huis te gaan voor een warme douche, ter hoogte van de Schutstraat trof ik nog wat toeschouwers die mijzelf op meerde plekken gespot bleken te hebben. Hiermee had ik uiteraard kort nog even wat mee bij gepraat en daarna rende ik weer verder richting de Tamboerlaan 😉

Bij thuiskomst trof ik op een later tijdstip diverse foto’s en filmpjes van mijzelf,
bleef tijdens het rennen met mijn linker hand mijn broek op hijsen.

zweven

Dat kan volgend jaar wel een stukje beter toch 😉

5mijl

Nu hoop ik stiekem op nog beter weer voor morgen.

Morgen zal ik voor het eerst deel gaan nemen aan de Cascade Run te Hoogeveen, voor mijzelf begin ik steeds harder te gaan twijfelen op welke schoenen ik hard wil gaan lopen.

Zelf zou ik gewoon mijn Nike Air max kunnen gaan dragen, deze heeft als nadeel dat de veters ook met dubbele knoop iets sneller los laten. Zelf had en heb ik ook een stevigere paar sportschoenen die ik alleen maar in de sportschool droeg en draag, en uiteraard bij iedere wandeltocht ten gunste van de Vluchteling.

Had betreffende schoenen ooit gekocht bij Run2day, achteraf gezien blijken het ook nog eens echte hardloopschoenen te zijn. U merkt het al aan mijn schrijfstijl, de huissleutels hang ik op aan mijn hals, wil nog uitzoeken hoe en of ik een flesje River Powerdrink met mij mee wil gaan sleuren (bij het echte hardlopen wil ik mijn handen vrij houden).

Gisteren had ik het Martini ziekenhuis bezocht voor een MRI scan, de route van het ziekenhuis naar het station kun je bijna niet missen wanneer je de eerste 2 afslagen vanaf het ziekenhuis weet (3 km in totaal).

In het begin liep ik heel stevig door van bushalte naar bushalte, later begon ik door gezichtsbedrog gewoon hard te gaan lopen. Op die ‘saaie’ lange baan, dacht ik telkens steeds een trein achtig iets te zien (yes eindelijk), achteraf gezien was dat dan weer een autobaan.

Vanaf het moment dat ik een bepaalde soort van ‘toren’ zag, wist ik wel zeker dat ik heel dicht in de buurt van het station aanwezig was.

In juiste kledij durf ik het nu werkelijk aan om op tijd te gaan rennen, gisteren had ik in totaliteit 8a 9 kilometer te voet afgelegd in stevig wandeltempo.

v.a. mijn woonadres richting het station via Schutstraat, door de Hoofdstraat (retour hetzelfde), de kleine 3 kilometer van het ziekenhuis richting het station te Groningen hebben mij over gehaald om echt op tijd te durven gaan rennen.

Een paar laatste adviezen en tips zijn uiteraard van harte welkom, kan ik mijn deelnemersnummer werkelijk vast maken aan mijn hardloop kledij met 4 speldjes zonder dat het papier scheuren gaat?

IMG_1285

Achter mijn deelnemersnaam met nummer, kon ik enkele persoonlijke gegevens gaan invullen (bellen in nood etc;), tevens zou er misschien een zender in kunnen zitten die echt weet wanneer ik gestart ben met lopen en uiteindelijk bij de finish nader.

IMG_1286

Zou ik mijn bagage misschien ook gratis ergens veilig achter kunnen laten, mijn portefeuille als voorbeeld wens ik niet mee te gaan sleuren tijdens het rennen (tips zijn welkom).

Naast dat ik zelf de media poog op te zoeken omtrent mijn deelname aan de Nacht van de Vluchteling 2016, begin ik ook wel steeds nieuwsgieriger te gaan worden hoe sterk mijn beenspieren echt zijn. Fysiek gezien, was en ben ik niet echt een sterk personage maar mijn beenspieren bleken en blijken veelal nog meer aan te kunnen dan dat ik zelf verwacht had.

Stukje prestatie drang mijnerzijds dus! 😉

Tegenslagen maakten en maakt mijzelf alleen maar sterker ;-)

Halverwege vorig jaar werd er achteraf gezien eindelijk (na 2 jaar wat aan modderen medisch gezien), een goedaardige tumor die bij mijn ziektebeeld hoort uit mijn rug verwijderd.

Vanaf dag 1 na betreffende operatie voelde ik mij destijds ook zo’n 10 jaar jonger, eindelijk volledig pijn vrij! Enkele weken na de operatie kwamen oude fysieke klachten waar ik vroeger zelden last van had, hen zelf zich wel veel vaker aankondigen zoals problemen met voeding\stoelgang en vochtophoping in mijn enkels.

Met behulp van medicatie wist en weet ik mijn stoelgang gelukkig vrij goed onder controle te houden, de kans was en is het grootst dat ik wat goedaardige tumoren in mijn darmen had en heb zitten en mede daardoor op vaste tijden Loperamide dien te slikken (4x daags) en daarna kan gaan eten (tussendoor kan ik zo vaak extra eten als ik zou wensen maar toch).

Al vanaf eind januari begon ik zelf wel steeds vaker en meer last te krijgen van de oude fysieke pijnklachten die op mijn adres speelden. Sinds een paar maand zit er weer aanwijsbaar een ‘leuke’ tumor in de groei in\op dezelfde omgeving waar de vorige verwijderd was.

Vanaf 4 april mag ik dagelijks weer de iets wat zwaardere pijnmedicatie gaan slikken om mijn nachtrust wel te kunnen gaan pakken, recentelijk had ik een telefonisch consult gehad met mijn neuroloog, mede aan de hand van de vraagstellingen en antwoorden die ik zelf gegeven had, mag ik aanstaande vrijdag weer ff naar Groningen gaan om een MRI scan te gaan laten maken (kort daarop volgt ook een gesprek met mijn neuroloog).

Met name het zitten, liggen, tillen, maar ook bukken werden en worden momenteel nog een slagje lastiger voor mijzelf gemaakt (balen maar geen ramp).

Uit praktijk ervaring, begon en begin ikzelf intussen al een goede deskundige te worden op o.a. het zorg vlak en daar maak ik ook dankbaar gebruik van.

De Cascaderun van aanstaande zondag zal ik gewoon aan gaan deel nemen, weet dat ik de 5 mijl hardlopen\heel stevig door lopen ook veilig aan zal gaan kunnen.

Beetje gemeen van mijzelf, ik zou op tijd kunnen gaan rennen wat mijzelf wel vrij aantrekkelijk lijkt, ik zou ook net op tijd als 1 van de laatste binnen gaan mogen komen om perrongelijk een beetje te gaan flirten met de pers 😉

Zou dan heel snel gaan doorverwijzen naar misschien mijn vorige deelnames aan de Nacht van de Vluchteling, zeker naar de actuele van dit jaar.

Zowel de zit als lig houding waren en zijn niet prettig meer voor mijzelf, grote afstanden lopen ging en gaat mijzelf prima af (wel jammer dat ik dat soms te uitgebreid moet gaan uitleggen).

Aanstaande zondag hou ik gewoon vrij voor de Cascade run, aan de Nacht van de Vluchteling 2016 zal\kan ik ook gewoon veilig aan gaan deel nemen met mijn ludieke plannen… 😉

Uiteraard wens ik het GroenLinks congres ook niet over te gaan slaan, hoop dus niet dat mensen zich gaan vergissen in mijn werkelijke niet kunnen en wel kunnen!

Zodra er werkelijk bekent is waar momenteel mijn meest vervelendste tumor zit, wens ik met mijn neuroloog opnieuw de beste verwijdermethoden door gaan nemen.

Zodra dat gebeurd is, als dat al mogelijk zou zijn heb ik ook al een leuk dealtje met het UWV binnen… Heel misschien, maar dan moet ik fysiek gezien wel sterk genoeg zijn, zou ik wel weer aan de studie kunnen op kosten van het UWV (2 jaar studie 1 jaar stage lopen?).

Op het laatste onderdeel wens ik mijzelf niet rijk te gaan rekenen, met mijn kritieken die ik in het verleden wel eens gegeven had tijdens herkeuringen, begon en begint men gelukkig wel steeds meer te gaan doen zonder dat ik daarmee mijzelf in de vingers aan het snijden ben 😉