Even een blog in vogelvlucht

Komende 6 weken had en heb ik het vrij druk,
mijn PC begaf het ook nog eens en de harde schijf die er in zat is ook zeer waarschijnlijk kapot, dat is behoorlijk balen voor mij want er stond veel belangrijke informatie voor mij op vanaf het moment dat ik een jaar of 20 was.

Momenteel mis ik mijn mail instellingen nog het meest,
ik maak gebruik van een stuk of 15 mail adressen, deels prive en deels voor divers vrijwilligerswerk.

Die zooi wil ik natuurlijk niet allemaal in 1 of een stuk of 15 postvakken individueel ontvangen,
met name de afgelopen 7 jaar had ik een machtig mooi mail systeempje opgebouwd met een paar honderd berichtregels.

Alles binnen GroenLinks was onderverdeeld op plaats, provincie, locatie en werkgroep om maar een simpel voorbeeldje te noemen.

Deze truc had ik ook uitgehaald met Familie/vrienden en handig om te weten maar een reactie is niet direct noodzakelijk.

Nog een regel ga maar naar de prullenbak of accepteer adres x gewoon helemaal niet,
dat dus toegepast op minimaal 15 mail adressen in 1 box.

Het mooiste van het systeem moet nog komen,
voor mijzelf wist ik wel welke mappen belangrijk waren om dagelijks goed in de gaten te houden maar mocht een (bekende) / onbekende mij mailen met een belangrijk onderwerp werd zelfs daarop gesorteerd.

Dat hele systeem ben ik nu dus kwijt, maak het wederom opnieuw aan en intussen nog geavanceerder. De zwaar verouderde berichtregels ben ik nu iig wel vanaf.

Ik heb intussen via Marktplaats een soort gelijk model als mijn laatste pc in huis die 4 jaar probleemloos werkte, iets nieuwer misschien maar een volgende keer schaf ik zeer waarschijnlijk geen HP/Packard Bell meer aan (persoonlijke keuze).

Mijn eerste nieuwe kast van Packard Bell werkte prima, deze werd na een paar jaar vervangen voor een nieuwe PC doordat deze te traag werd en daarnaast te duur omtrent het updaten qua onderdelen.

Ik heb het kreng nog steeds in huis voor nood, zowel oude als nieuwe harde schijven accepteert deze niet mocht ik in nood eens een computer kwijt zijn.

Diverse hardware testen gedaan door middel van er overbodige luxe uit te halen,
installatie ging en gaat telkens vrij goed, geen piepjes maar aan het eind van de rit zo’n ‘leuk’ blauw scherm.

Even opzoeken wat die code betekend, alle gemaakte zetten nogmaals herhalen en wederom een blauw scherm.

Windows Vista vond en vind ik nog steeds lekker werken, het cookie beleid kan deze overduidelijk niet aan en dat maak ik op uit de conclusie dat mijn vorige Packerd Bell computer exact dezelfde klachten had als dat deze heeft.

Lekker draaien zonder internet verbinding, vanaf het moment dat je cookies accepteert binnen een week al 30 minuten of meer opstart tijd gaan vragen.

Op het kreng wat ik nu in huis heb wil ik Windows XP Professional of Windows 7 gaan zetten,
Windows 8 zou deze ook aan kunnen maar dat vertrouw ik niet.

Leuk verhaal maar daar heb ik nu even geen (tijd) of geld voor wanneer ik het legaal wil gaan doen.

Juist nu ben ik mijn PC snoei hard nodig, op 2 mei aanstaande vind er een vergadering plaats over wat willen wij met de Zonnebloem Hoogeveen, vanuit het gehandicapten platform Hoogeveen liggen er een aantal leuke huiswerk opdrachten op mijn bordje met daarnaast goede afspraken met sub werkgroepjes.

Dit geëtter komt mij nu wel heel slecht uit!

Positief nieuws, bij het herinrichten van mijn woning kwam ik nog een stapeltje cadeau bonnen tegen waarmee ik mijzelf lekker kan gaan verwennen.

Tevens kreeg ik tegen verwachting in 84 Euro terug op mijn energie nota waar ik raar van stond te kijken, afgelopen jaar zat ik namelijk vaker thuis wegens fysieke pijn klachten en schroefde daarbij de verwarming extra op en daarnaast ging mijn ex PC 24 uur per dag aan voor een test.

Wilde een gratis online radio station hebben, die je zou kunnen behalen met voldoende luister uren, vet mislukt natuurlijk.. Dankzij het tijdelijke radio station heb ik wel nieuwe mensen leren kennen waar ik wat aan heb, daar bleef het dan ook bij helaas.

Omtrent de nacht van de vluchteling, stiekem loop ik mee met 2 doelen:

1. Het huidige asiel beleid en zeker het toekomstige asiel beleid staat mijzelf totaal niet aan,
ik kan en mag niet te persoonlijk worden maar ken een aantal vluchtelingen die zwaar in de knoei zullen gaan komen.

2. Van jongs af aan kampte ik met een aantal ‘kleine’ problemen:

1. Mijn vader overleed toen ik 6 was, mijn moeder moest dus zorg dragen voor 3 koters waarvan ik de oudste was.

2. Zelf leek ik het meest op mijn pa, naast zijn eigenwijze trekjes die hij had en mijn eigenwijze trekken erbij had ik er wel heel veel van geleerd. Kon daar zelf moeilijk over praten, werd Lom kindje et cetera die toch via diverse omwegen zou mogen doorstromen naar een Mavo klas.

Mijn lichaam begaf het vanaf mijn 3e jaar voortgezet onderwijs Mavo klas lom onderwijs naar 3e jaar Regulier onderwijs, wat je gewoon 1 jaar zou kosten maar wel echt examens zou kunnen afleggen.

Mijn ziektebeeld met daarbij een vrachtwagen ongeluk gooide tussendoor wat roet in het eten,
3x een hersenvlies ontsteking gehad dankzij een infuus pomp die niet dezelfde bijwerkingen zou hebben als morfine (combinatie tussen Dormicum en Clonidine die tegen je hoofdzenuw word aan gespoten op experimentele basis destijds).

Tussendoor kreeg ik de schedelbasis fractuur er cadeau bij, wij en ik zelf hebben het een en ander mee gemaakt als familie zijnde.

Na mijn 3e hersenvlies ontsteking kon en mocht ik verder gaan met mijn leven, wel zonder pompje omdat ik wel eens immuun voor antibiotica zou kunnen gaan worden of al zou zijn.

Morfine was geen oplossing voor mijzelf, wanneer xx als pijn aan voeld, zorg er maar voor dat je xxxxx voelt want dan stelt xx niets meer voor.

Omtrent 1998 lekker aan de studie om toch uit de Wajong te komen en aan de slag te gaan,
in 2001 kwam ik aan de bak binnen de zorg per toeval en dat hield ik vol tot aan 2006.

Men waardeerde mij omdat ik mij goed kon inleven in de cliënt, daarnaast handig met computers was. Men keurde mij af omdat ik vanaf een bepaald moment niet mee kon komen met vergaderingen over ziektebeelden et cetera

Zou hier als gediplomeerde assistent systeembeheerder binnen 3 maand tijd bijgeschoold gaan worden naar SPW’er, dat gebeurde echter niet.

Gevolg was dat ik in 2006 ontslagen werd wegens kennis gebrek en niet behaalde doelstellingen, klein jaartje de zooi geslikt uit onkunde en overspannenheid.

De draad weer opgepakt en het UWV bezocht, bij mijn eerste afspraak was ik te onduidelijk.
“Klaas”,”fijn dat je jezelf op eigen houtje laat herkeuren maar je blijft gewoon arbeids-ongeschikt wegens je handicap + geschiedenis”

Op eigen verzoek vroeg ik een paar jaar later wederom een herkeuring aan met een iets andere vraag, vooraf vermelde ik mijn beperkingen, liet daarnaast weten wat mij op privé titel en qua vrijwilligers werk mijzelf allemaal bezig hield en stuurde dus ook heel duidelijk aan dat ik wederom binnen de zorg zou kunnen gaan werken.

Vanaf dat moment werd het antwoord anders, men vond het fijn om te horen dat ik zoveel zelf kennis had, men vond het ook leuk om te weten dat ik niet stil zat/zit.

Maar toch:”Klaas”,”je hebt heel veel mee gemaakt”,”je ziektebeeld beeld ziet er ook niet al te florissant uit in jouw’n geval”,”je mag een studie aanvragen maar dan moet je het diploma ook kunnen behalen binnen 3 maand tijd!”

ik kon en kan veel, maar destijds binnen 3 maand tijd mij om laten scholen naar SPW’er zou iets teveel gevraagd zijn.

Oplossing zou zijn dat ik nu gewoon weer naar school mag op de kosten van het UWV, 2 jaar dagelijks hard leren + een laatste stage jaar die je zelf vind of de school voor je zoekt.

Daar zou ik kunnen laten zien wat ik in huis heb,
die kans kreeg en heb ik nu niet.

Werkgevers wezen en wijzen mijzelf steeds af, doordat mijn studie niet meer actueel zou zijn,
daarnaast omdat mijn ziektebeeld progressief is. Men vergeet echter dat ik met mijn huidige beperkingen gewoon 80+ zou kunnen gaan worden.

Reden voor mij dat ik bij scholing gekoppeld aan een stage zo belangrijk vind,
dan krijg ik de tijd om om te scholen en tijdens mijn stage zou ik kunnen laten zien wat ik echt in huis heb.

Vooroordelen vallen daarmee weg toch?

Binnen Nederland zie ik meer dingen mis gaan op diverse vlakken,
reden voor mezelf dat ik ook steeds meer met politiek en bestuurlijke dingen wil en al aan het doen ben.

Exact hetzelfde verhaal zie ik gebeuren met de vluchtelingen uit Zuid Soedan in de ruimste zin van het woord, zij hadden hen land, familie, vrienden en buren misschien in de steek gelaten omdat zij moesten!

Grotendeels te voet, waar klaag ik dan over omdat alles net even iets duurder wordt?

In Zuid Soedan liggen heel veel land mijnen, de betreffende vluchtelingen willen maar wat graag terug om aan hen toekomst te werken maar mogen en kunnen juist dat niet omdat de landmijnen in de weg staan.

Verhoudingsgewijs heeft het weinig met mijn persoonlijke situatie te maken, alleen maar miepen en zeuren hou ik niet zo van en op die basis zet ik mijzelf actief in voor diverse dingen en thema’s.

Bij deze ben ik op zoek naar extra sponsoren, heb aan ‘mijzelf’ als loper 15,– over gemaakt wat zeker ten gunste komt voor ons doel, het ruimen van landmijnen!

Voor de 125,– die ik al binnen heb ga ik zeker mee doen aan de loop van Rotterdam naar den Haag, ik hoop uiteraard dit bedrag minimaal te kunnen gaan verdubbelen..

Dat maakt het lopen voor mijzelf een stuk aangenamer omdat ik nu eenmaal van goede resultaten hou:”Wij hebben d.m.v. betreffende loop een x aantal vierkante kilometers aan landmijnen op kunnen ruimen”,”mijn aandeel hierbij waren een x aantal meters/kilometers”,”zij kunnen weer een eigen leven opbouwen!”

Ik slijm niet graag, ben mijn huidige donateurs ook zeer dankbaar voor hen bijdrage voor het goede doel, in tegenstelling van wat ik vroeger al een beetje geleerd had vraag ik bij deze toch wel om iets in plaats van niets.

Mocht je voor mijn part 1,– kunnen missen zou dat ook al heel fijn zijn,
1x 1698,– maakt toch al een heel leuk bedrag aan alleen al Twitter vrienden 😉

Voor wie nog niemand gesponsord heeft, bezoek http://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge en laat een bedrag achter wat je zou kunnen missen.

Hou daarbij in het achterhoofd dat zij veel meer hadden en hebben moeten opgeven dan dat wij überhaupt zouden kunnen voorstellen.

‘Arme Klaas’ met zijn PC geklier dat het een naar het ander defect raakt,
hoe wil ‘hij’ dat gaan betalen allemaal is een vraag die ik periodiek te horen krijg.

Betreffende vluchtelingen hebben helemaal niets, met alleen een kladblok wat postzegels en een dak boven mijn hoofd zou ik mijzelf kunnen redden bewijze van (let op, ben ik niet op uit).

Wel hoop ik via deze weg meer sponsoren binnen te halen,
alvast bedankt.

http://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge

Hoe creëer je een Marokkanen probleem?

Zelf had ik het idee dat Wilders afgelopen tijd steeds meer media terrein begon te verliezen en/of zijn boute uitspraken begint men aan gewend te raken wat ik even in het midden laat.

Op 4 april jongstleden wist de PVV weer zijn momentje te pakken met een zogenaamd debat over het ‘Marokkanen probleem’, ik zat met afschuw te kijken naar politiek 24 en overige (social/)media.

Wij zitten in een crises, er zijn thema’s zat waarover gedebatteerd zou moeten gaan worden en dan komt de PVV aanfietsen met een theatraal verzoek tot een debat?

Ik ben blij dat GroenLinks daar niet aan deel wilde nemen, achteraf gezien misschien een heel klein beetje jammer omdat men Wilders daarmee een extra stok zou kunnen gaan geven om weer naar GroenLink te slaan.

Het was en is een bekend gegeven dat niet-westerse migranten vaker zonder werk zitten, meer in armoede leven en qua scholing misschien ook wel iets achter kunnen lopen. Wanneer je in een sociaal isolement zit, amper geld hebt om rond te kunnen komen terwijl je wel een heel gezin moet onderhouden sta ik er niet van te kijken dat misschien een gezinslid van de vele gezinnen de fout in zal kunnen gaan.

Waar ik mijzelf heel kwaad om maak, in de florissante jaren hoorde je niemand klagen, kon en mocht je ook gewoon een flauwe Turken mop vertellen of een andere inwoner buiten Nederland en dan werd er ook hard om gelachen (ook door de allochtoon zelf).

Nu is het de tijd om even de hand op de knip te houden en het gezeik kan weer beginnen:”wie niet warkt zal ook niet eten”,”eigen volk eerst” lees/hoor ik periodiek.

Bij serieus doorvragen wat ik periodiek doe volgt er een iets fatsoenlijker antwoord:”aanpassen”,”of het land uit!” einde discussie.

Zelf vind ik dit heel gevaarlijk, door middel het te gaan hebben over wij en zij zou je bewust of onbewust muurtjes kunnen gaan creëren. Werkgevers zouden misschien nog voorzichtiger kunnen gaan worden met het in dienst gaan nemen van iemand van Marokkaanse afkomst terwijl er al weinig banen zijn.

“Zij moeten ons niet”,”jullie willen niet” zou je op deze wijze heel goed kunnen gaan creëren waardoor er nog harder aan de weg getimmerd zal gaan worden aan de weg van de verschillen tussen wij en zij.

Zelf vind ik dat ziekelijk, ben een Wajonger met daarbij hoge zorg kosten maar geld om mijzelf te laten bijscholen is er pas zodra ik een vaste baan heb. Het is maar net hoe je je geld inzet.

Waar met name Wilders nu mee bezig is, is veel dingen schreeuwen wat eigenlijk nergens over gaat. Zijn peilen waren toch de Moslim, niet westerse allochtoon, de Gulden en de Achterlijke Linkse Kerk!?

Wanneer er moties ingediend worden door Groenlinks en ook de SP zag en zie ik veelal de PVV als eerste de handen in de lucht steken.

Nu mijn vraag, zou de PVV zonder crisis nog wel bestaan?

Weer wat extra huiswerk ;-)

Vanuit het Gehandicaptenplatform Hoogeveen hadden wij vandaag lekker vergaderd, men waardeerde mijn periodieke oplettendheid ook behoorlijk en dat is fijn om te horen.

Tijdens en na een vergadering wordt altijd gekeken of gestelde doelen behaald zijn of bijgesteld moeten gaan worden, komt er iets nieuws op tafel et cetera.

Wij als platform zijnde werken telkens in sub werkgroepjes wat overigens heel prettig werkt, voor komende periode heb ik er weer wat extra huiswerk opdrachten bij gekregen.

Allereerst ons WordPress adres actualiseren, vrij veel werk maar leuk om te doen.

Voor mei mijn ogen ook weer even goed open houden omtrent het vervoer, gelukkig reis ik veel met het OV en bekijk ik uit automatisme al diverse dingen vanuit de ogen van een oudere, iemand met een beperking wat het wel makkelijker maakt om actief mee te denken.

De leukste uitdaging voor mij is om nu serieus met de participatie wetgeving bezig te gaan, tijdens GroenLinks bijeenkomsten, acties vanuit het CNV of FNV praat ik daar veel over.

Zelf ben ik een Wajonger, mag niet meer naar school omdat ik in 1998 al op kosten van het UWV naar school geweest was, je zou dat logisch kunnen noemen maar wanneer je de exacte regels van ‘vroeger’ kent is dat wel vreemd.

Wanneer een werkgever mij in vaste dienst neemt gaan er in 1x weer wel weer allerlei potjes open inclusief (bij/om) scholing.

Hoe de nieuwe Participatie wet er exact uit ziet zal ik mijzelf nog beter in moeten gaan verdiepen maar zag en zie er nu al diverse haken en ogen aankleven.

Zelf had en heb ik hier al enkele jaren de mond vol van, nu wil ik uiteraard dit thema ook eens echt goed gaan oppakken samen met onze werkgroep participatie.

Eerst uiteraard veel lezen en mijzelf er goed in verdiepen alvorens ik kritieken ga uiten maar volgens mij mag er nog een hoop gesleuteld gaan worden aan betreffende wetgeving.

Ik hoef mij niet te vervelen de komende tijd.

Een handige tegenslag

Afgelopen zaterdag zou ik met de werkgroep Zorgen om Zorg Hoogeveen mee gaan naar Den Haag om te demonstreren tegen de plannen van Rutte waarbij het kabinet vors zal gaan bezuinigen op de thuiszorg.

Zelf werd ik verwacht om 7:50 aan de Mathijsenstraat 1 te Hoogeveen om vanaf daar mee te liften met een bus. Aan de voorzijde van het motel staat naar mijn idee geen veilige fietsenstalling en aangezien ik net geen 2 fietsen per jaar verlies aan vandalisme of diefstal doe ik steeds meer te voet binnen Hoogeveen (tevens een handige voorbereiding op de Nacht van de Vluchteling).

Tegen 7:10 vertrok ik dus ook te voet naar de Mathijsenstraat 1 wat een kleine 3 kilometer lopen is vanaf mijn woonadres. Vanaf de schutstraat gezien hoefde ik ook alleen maar telkens rechtdoor te blijven lopen wat ik dus ook deed.

Tegen de tijd dat ik bij een benzine station arriveerde sprak ik voorbijgangers aan met de vraag:”ik moet naar het Motel”,”loop ik nog steeds goed?”

“Ja hoor”,”nog een paar meter door lopen en dan ben je er al”

Zelf bleef ik aan de rechterkant van de weg lopen (Zuidwoldige weg vermoed ik) stak 1 straat over die ik misschien wel ‘niet’ over steken mocht (afslag naar een snelweg) waarbij ik doorliep op een soort van grasveld.

Op de weg die er naast licht mag je niet lopen of fietsen zover ik denk te weten maar omdat ik de verlichting van het Motel al zag liep ik wel door op het gras.

Vlak voor het Motel trof ik stoplichten aan om over te kunnen steken op de linker en rechter weg helft wanneer ik mij niet vergis. Tevens zag ik een stoplicht staan om rechtsaf te kunnen slaan en daarbij nog eens een stoplicht om rechtdoor te kunnen lopen..

Ik vond dat wel heel bizar en begreep het niet helemaal, greep dus ook naar mijn mobiel om beide kanten van de weg te kunnen fotograferen, achter mij lag een weggetje die ik wel had mogen oversteken te voet, dus daar had ik als voetganger ook vandaan kunnen komen..

stoplicht

achterzijde

Maar iemand die blind is kan toch ‘niet’ op gras lopen?

Na het oversteken toen het licht op groen sprong stak ik netjes over en hoefde maar een paar meter door het gras te lopen om een trottoir te kunnen bereiken.

Zal er morgen vanuit het Gehandicapten Platform Hoogeveen ook vragen over gaan stellen, zo zie je nog iets wanneer je extra wandelt 😉

De bus hadden wij helaas gemist, bij de halte aan de Zuidwoldige weg stonden ongeveer 8 mensen en ik vroeg aan hen of zij naar Den Haag gingen en deze gaven aan richting Breda te gaan dus ik liep maar door naar de Mathijsenstraat 1 wat de voorzijde was van het Motel.

Zelf werd ik wat onrustig omdat ik tussen 7:30 en 7:45 niemand trof, sta ik hier wel goed begon ik te denken.. 7:45 zag ik nog 2 witte bussen stoppen aan de Zuidwoldige weg, 1 van die twee bussen hadden wij waarschijnlijk dus moeten hebben..

tegen 7:50 trof ik de voorzitster van de SP Hoogeveen + aanhang Zorgen om Zorg Hoogeveen, wij verplaatsen maar naar de bushalte…

Praktisch gezien zou een bus waarschijnlijk niet eens kunnen stoppen aan de voorzijde van het Motel, had ik zelf ook kunnen weten.

Op de terug reis naar huis vroeg ik ook gewoon maar om een lift, had immers vrij gepland om te demonstreren en er een digitaal verslag van te gaan maken en dat feestje had ik zelf net gemist.

Gaaf, ik lig nog beter op schema dan dat ik had durven denken!

Vrij recentelijk zag ik vrij veel tweets voorbij komen over de Nacht van de Vluchteling, dacht in de eerste instantie dat ik al zoveel goede doelen ondersteunde d.m.v. kleine donaties..

Iets maakte mij nieuwsgierig en ik ging mijzelf verdiepen in wat de Nacht van de Vluchteling in zou houden. Ik was meteen verkocht, hier wilde ik niet alleen maar mijn portemonnee voor open trekken d.m.v. een kleine donatie te schenken, ik wilde meer!

Vanaf 24 maart j.l. nam ik de deelnemers voorwaarden en trainingstips eens goed door, iets in mijzelf:”Klaas”,”jij moet hier zelf geld voor in gaan zamelen!”

Zomaar 40 kilometer vanuit het ‘niets’ gaan lopen leek mij ook moeilijk, maar zag wel voldoende mogelijkheden om mij op deskundige wijze voor klaar te stomen.

Diverse GroenLinks collega’s gaven op mijn adres aan dat ik de wandeling aan zou kunnen mits ik mij wel goed voorbereid (nog meer wandelen en sporten dus).

Ik schreef mijzelf dus ook met een goed gevoel in na alles goed ‘bestudeerd’ te hebben, in Zuid-Soedan liggen heel veel landmijnen die de leefbaarheidsituatie daar onveilig maken.

Vele mensen uit Zuid-Soedan zouden maar wat graag terug keren naar land van herkomst, dat kunnen zij alleen niet omdat dat gebied te onveilig is om een nieuw leven te starten.

Afhankelijk van het bedrag wat wij binnen halen kunnen veel of misschien wel alle landmijnen verwijderd worden!

Ik heb persoonlijk verschrikkelijke verhalen aangehoord, waarbij de wens duidelijk naar voren kwam dat men terug zou willen maar niet kan!

Wat houd als deels gehandicapte Nederlander een keertje 40 kilometer gaan lopen nu echt in, betreffende vluchtelingen hadden meer kilometers achter de rug en dan doel ik op de ‘sterke’ en ‘zwakke’ vluchteling.

Ik wil de Zuid-Soedanese vluchteling echt een veilige thuishaven aanbieden, zij zijn zelf prima in staat om hen ‘land’ te gaan herinrichten, krijgen de kans er niet voor wegens de landmijnen.

Ik hoop dat zoveel mogelijk mensen mij zouden willen gaan sponsoren, 1 Euro van iedere social media vriend/vriendin zou ik erg op prijs stellen (liever meer natuurlijk).

Ik bedel niet graag, maar wanneer iedere Twitter vriend/vriendin mij sponsort voor 1 Euro, kan ik al 1691,– Euro binnen halen.

De loop in praktijk zou ik net niet/wel vol kunnen houden, ik ging en ga vanuit het laatste uit!

Mocht ik deel mogen nemen aan de Nacht van de Vluchteling, mijnerzijds maar 35 kilometer ga wandelen ben ik bereid om een tegen prestatie te leveren weet alleen nog niet in welke vorm?

Tips zijn welkom 😉

Als actief lid van het voormalig Wajong werkt promo team reisde ik stad en land af met de bus en trein, sinds de OV pas bestaat betaal ik gewoon de oude en originele treinkaartjes, maar sla de bus over en doe alles te voet. 7 kilometer heen lopen vanaf station, en 15 kilometer terug lopen komt vrij vaak voor.

Ik heb mijn laatste presentaties weer even nagelezen + de routes die er bij hoorden, in Amsterdam had ik 25 kilometer gewandeld waarvan de eerste 7 kilometer in een stevig loop tempo neigend naar hardlopen.. Dit was ik bijna vergeten.

Had binnen daar een afspraak met het COC omdat seksualiteit en diversiteit ook wel eens problemen opleverde naar de arbeidsmarkt. Het zelfde probleem waar ik zelf tegen aanloop, op basis van vooroordelen niet/moeilijk aan het werk kunnen komen.

Afgelopen vrijdag ging ik mijn uithoudingsvermogen een testen op de sportschool, exact 1 uur lang aaneengesloten hard/stevig door lopen op het loop apparaat standje tegen de berg op en had wel mooi 6 kilometer afgelegd.

Met een van de sportinstructeuren mijn prestaties doorgenomen en deze gaf aan dat ik het vrij netjes deed zeker wegens het feit dat ik tijdens de forst veel minder de sportschool bezocht.
Deze vertrouwd er op dat ik nu al de loop aan zou kunnen, ik wil mijzelf uiteraard echt goed voorbereiden.. Van 25 kilometer lopen op een dag in de maand naar 1x 40 kilometer is natuurlijk niet niets.

Vanaf aanstaande maandag of dinsdag krijg ik een persoonlijke coach die met mij een persoonlijk oefeningsschema zal gaan opstellen om blessures te voorkomen.

Uiteraard hoop ik ook zoveel mogelijk sponsoren te werven, de vluchtelingen uit Zuid-Soedan hebben naar mijn idee het recht op een veilig land met daarbij de kans hen eigen leven te starten.

Ik zelf moet er natuurlijk wel wat voor doen, er speelt ook een stukje prestatie drang van mijzelf mee. Soms hoor ik de opmerking:”Klaas dat kun je niet”,”niet aan beginnen dus”

Ondanks mijn eigen beperkingen kan ik ook heel veel wel, het is mijnerzijds dus ook een beetje knokken tegen vooroordelen aan het worden.

Ik hoop dat er nog meer mensen zullen zijn/gaan komen die een klein of groot bedrag willen gaan doneren op http://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge ten behoeve van de vluchteling in Zuid-Soedan.

Ik ben heel blij met al mijn sponsoren, het toont ook een stukje vertrouwen:”Klaas”,”jij kunt het en promoot een goed doel waar wij en ik zelf achter staan!”