Soms komen er taken op mijn pad te liggen die ik extra veel naar mijzelf toe wil trekken

Gisteren kwamen er op mijn adres o.a. vanuit het Gehandicaptenplatform Hoogeveen en GroenLinks Hoogeveen meerdere mailing binnen met vragen en opmerkingen over het openbaar vervoer binnen en rondom Hoogeveen.

Vanaf een bepaald tijdstip in de avond ‘duizelde’ het even voor mijn ogen en vroeg mijzelf een paar maal af:”wat is de nieuwswaarde hiervan?”, wist bij mijzelf die gedachtegang meteen te corrigeren en te vervangen in:”Waar haalde en haal ik welke informatie ook alweer vandaan?”

Vanuit het Gehandicaptenplatform Hoogeveen had ik mijzelf meteen al aangemeld bij o.a. de werkgroep vervoer toen ik in het verleden ons platform betrad. Op 19 mei jl. stond er de Tweede grote bijeenkomst Nieuw Hoogeveens Vervoer op de agenda waarvoor onze werkgroep van het Gehandicaptenplatform ook uitgenodigd was, deze data is intussen verplaatst naar 17 juni aanstaande maar had van daaruit dus al veel stukken in kunnen zien.

Omgekeerd kwam en komt het ook wel eens voor dat ik vanuit fractie overleggen en raadsvergaderingen iets actueler ben dan ons Gehandicaptenplatform.

Ben nu intussen zo diep in deze materie gedoken dat ik voor 15 juni aanstaande geneigd ben om een eigen visie wens te gaan inbrengen omtrent een beter OV.

Zie voor de grap eens http://www.ovbureau.nl/actueel/@115304/busdienstregeling/ hoe de Busdienstregeling 2016 er uit zal moeten gaan zien, in het tweede kopje wordt er gesproken over Onrendabel stadsvervoer diverse plaatsen.

Nu ik momenteel verplicht de fiets aan de kant laat staan, begin ik ook helderder voor ogen te krijgen waarom het OV hier zo onrendabel is geworden. Mis periodiek goede aansluitingen wanneer ik van A naar C wens te reizen, van C naar A reizen wordt soms nog ingewikkelder gemaakt. Zou het dan vreemd zijn dat er op bepaalde trajecten zo weinig in en uitstappers zijn?

Zelf wil ik niet in totaliteit uren moet vrij plannen voor het wachten op de bus inclusief de rit erbij wanneer ik hier ergens vrij ‘dicht’ in de buurt een afspraak heb staan die maximaal 30 minuten in beslag zal gaan nemen.

Omtrent het WMO vervoer spelen er ook diverse vreemde ideeën, iets in de vorm van combiritten gaan uitbesteden aan de vrijwilliger (hen een wagen met benzine aanbieden en kom er verder zelf maar uit).

Vanuit mijn vorige werk hield ik in het verleden ook wel eens de vervoersroosters bij, waarschuwde daarbij de chauffeur dat je niet altijd cliënt a naast b mocht laten zitten met daarnaast een aantal overige details waarop men letten moest.

Komende week is een collega van mij vanuit het Gehandicaptenplatform te gast bij Radio Hoogeveen, uiteraard stuur ik de meest actuele details die ik weet omtrent het vervoer wel aan deze door.

Hoef mij voorlopig niet te vervelen iig,

Heldere update volgt 😉

Voor de 3e maal aaneensluitend een zware tocht behaald!

Afgelopen donderdag was het zo ver, ik zou deel gaan nemen aan de Nacht van de Vluchteling 2015. Vooraf had ik het wel vrij druk met van alles en nog wat o.a. mijn gezondheid was en is hier een onderdeel van.

Kamp zelf met veel fysieke pijnklachten die op mijn adres met name het zitten en liggen niet aangenaam maken, de oorzaak is intussen bekend en ik hoop ook dat ik zo snel mogelijk geopereerd zal gaan worden. Er zullen 1 of misschien nog een paar tumoren uit mijn rug verwijderd gaan worden, aangezien het een lokaal probleem is kan het dus nog wel even duren voordat ik geholpen kan gaan worden.

Wist en weet van mijzelf ook heel goed dat ik mijzelf tijdens de vorst periodes of bij temperaturen vlak boven 0 graden zwakker voel dan wanneer het op het koudste moment van de dag bijvoorbeeld +10 graden is.

Een aantal mensen hadden het mijzelf afgeraden om wel deel te gaan nemen aan de sponsor loop, “zou veel beter de gemaakte reiskosten aan het goede doel kunnen spenderen” aldus zeggen. Gelukkig was ik lekker eigenwijs en nam ik net als voorgaande 2 jaar gewoon wel weer deel aan de ‘zware’ tocht.

De avond voor de tocht moest ik helaas nog even mijn laatste was draaien wat gemakkelijk zou kunnen qua droogtijd, mijn meest lekker zittende spijkerbroek zat daar ook tussen.

De volgende ochtend was mijn meest lekker zittende ondergoed en overige kledingstukken wel droog, alleen mijn favoriete spijkerbroek niet. De maat van die spijkerbroek is hetzelfde als overige spijkerbroeken met het verschil dat deze iets strakker om de heup zat en zit.

In betreffende broek zit een soort van elastiek waardoor deze eigenlijk altijd prima past.

Aan het begin van de avond had ik even extra goed gegeten, het papierwerk en overige spulletjes bij elkaar gepakt en zonder er bij na te denken liep ik in een stevig loop tempo richting het trein station (2,6 kilometer vanaf mijn woon adres). Nadat ik nog maar 5 minuten aan de wandel was merkte ik op dat ik mijn meest lekker zittende broek nog niet aan had die toen zeker wel goed droog zou zijn, Piep, niets van aantrekken want je wilt niet te laat aankomen in Rotterdam.

Binnen 20 minuten kwam ik aan op station Hoogeveen en pakte daar de trein richting Zwolle, vanaf Zwolle klopte de reisdetails niet meer en sprak een conducteur aan wat de snelste weg was richting Rotterdam.

Er waren daar wat storingen dus alles verliep daar een beetje anders dan bedoeld, diende een behoorlijk stuk spoor te gaan oversteken en die man floot mijzelf meteen weer terug (gelukkig maar). Ik kon ook een spoorlijn pakken waar ik vlak in de buurt stond, betreffende conducteur wenste mijzelf veel succes en zelf had ik het geluk dat ik in een trein belande met de blauwe stoelen (per zitting nemen deze een beetje de vorm van een gemiddelde rug aan).

Vanaf aankomst in Rotterdam centraal las ik zelf even snel na hoe ik zou moeten gaan lopen richting de start locatie. Mijn vertrek punt had ik goed ingeschat maar bleef telkens wel heen en weer gestuurd worden tussen een aantal straten richting station en weer van het station af.

Bij sommige mensen had ik het idee, de richting die u aangeeft klopt vast niet en liep ff door tot de volgende passant. Vanaf een bepaald moment trof ik een groep jong volwassenen van ‘nigeriaanse’ afkomst, deze wisten exact waar ik wezen moest.. Onderling namen zij afscheid van elkaar en 1 van die jongeren liet aan mij weten dat ik wel even bij hem achter op de scooter zou kunnen stappen omdat hij toch langs de straat moest vanaf waar ik de weg wel wist naar de start locatie.

Bij het afstappen deed deze vriendelijke man nog 1x navraag bij mijzelf of ik vanaf het punt waar deze mijzelf liet afstappen wel de weg wist, anders zou hij bereid zijn geweest om een stukje om te gaan rijden. Bedankte hem uiteraard vriendelijk en vertelde er meteen bij dat Regiohoogeveen.eu mijn domeinnaam was, hij wenste mijzelf veel succes met de wandeling.

Nadat ik op onze start locatie was aangekomen ‘baalde’ ik best wel, nadat ik mijn kaartnummer in ontvangst nam had ik tijd zat om de warming up vooraf ook nog te gaan aanschouwen. Leuk optreden maar besteedde mijn energie er uiteraard niet aan, intussen trof ik ook steeds meer GroenLinks teamgenoten en wij gingen uiteraard ff snel bij praten..

Voor de grap nog even een grappige selfie gemaakt met 2 teamgenoten, als eerste greep ik zelf naar een bril die totaal niet bij mijzelf zou passen gevolgd door een baseball cap die ik eerst achterste voren droeg… Corrigeerde mijzelf daarin omdat dat te gewoon was voor mijzelf en deed dus even de klep naar voren.

selfie

Vanaf het moment dat echt iedereen van ons team compleet was, konden de mensen die GroenLinks jassen ‘besteld’ hadden deze in ontvangst nemen.. Bleek de gehele tocht in een vrouwen jas gewandeld te hebben 😉

jas

Het eerste stuk van de tocht was voor mijzelf een beetje ‘afzien’, mega gezellig publiek uiteraard maar je moest echt stapvoets gaan lopen met kleine pasjes wil je niet de loper\loopster voor je op de hakken gaan raken (gelukkig niet gebeurd hier).

Vanaf een bepaald vlak voorbij de start trof ik wel een vervelende hindernis, er was een soort van verhoging waar je op moest stappen. Sprak gewoon een teamgenoot aan en vroeg aan deze of hij mij een stevige arm kon bieden vanwege mijn evenwicht, die stevige arm werd meteen gewoon ff mijzelf omhoog trekken..

Na stempelpost 1 bereikt te hebben werd het lopen wel steeds gemakkelijker (er waren er 4 gevolgd door de finish). Er ontstond steeds meer loop ruimte waardoor je ook beter op je manier van lopen kon gaan wandelen.

Nadat wij de eerste 20 kilometer hadden afgelegd voelde ik de vermoeidheid wel heel even, lichaamssignalen negeerde ik uiteraard omdat dat ook de omgeving van 3:00 zou kunnen zijn (mijn structurele slaap grens).

Vanaf het moment dat wij de 28 kilometer bereikt hadden gevolgd door de lunch, plas en EHBO pauze trof ik weer 3 team genoten. Onderling werd er een beetje over gegrapt omdat ik zelf met 3 vrouwen op stap mocht, was zelf dus in de minderheid 😉

Tussen de 28 kilometer en 33 kilometer ontstond er een afstand, 2 team genoten wilden het even rustiger aan doen en ik zelf met een mede team teamgenote wilden liever stevig door lopen. Op zich wel heel gezellig omdat wij met zijn 2en bijna hetzelfde loop tempo hadden, soms moest ik een klein beetje extra tempo maken om haar tempo bij te houden maar wij bleven onderweg niet telkens even stil staan wat dus de wandeling wel gemakkelijker maakte.

(diende de gehele wandeling met minimaal 1 hand mijn broek op te hijsen, dat liep dus wel beroerd wanneer ik onderweg een flesje frisrank wilde nuttigen) 😉

Nadat wij de 33 kilometer bereikt hadden, verloren wij elkaar een beetje uit het oog.. Trof zelf enkele mede wandelaars waarvan er 1 de tocht niet heeft kunnen voltooien, uiteraard even snel wat bijgepraat en ik kreeg wat handig snoepgoed mee voor onderweg.

Trof ook een teamgenote die aan mij vroeg hoe het ging en wederzijds stelde ik dezelfde vraag, snel onderling overleg uiteraard waarbij ikzelf aangaf dat ik graag door zou willen gaan lopen..

Telkens het stil staan en weer lopen begon voor een deel best wel vermoeiend te worden op mijn adres, wilde dus ook ‘hard’ door lopen.

In goed overleg kon dat dus ook gewoon 😉

De laatste kilometers waren echt aftellen op mijn adres, vanaf het moment dat ik zag dat ik nog maar 5 kilometer hoefde te lopen rekende ik voor mijzelf uit dat dat een ruime 30 minuten zou zijn in mijn normale wandel tempo wanneer ik gehaast ben.

Ergens voorbij de nog 2,5 kilometer te gaan stond een soort van speeltuin, op de stoep stond een soort van aantekening:”Ga hier even lekker sporten”… WTF, moest er wel om lachen en bleef de pas er in houden.

Ergens in de buurt van nog 1 kilometer te gaan werd er verzocht om een sprintje te trekken, dat deel van de wandeling kwam mijzelf bekend voor en was zelf ook vrij blij dat ik bijna bij de finish was.. De laatste halve kilometer moest ik gewoon even gaan hardlopen met onderbrekingen naar een stevig wandel tempo.

Bij de finish werd ik als eerst ff geknuffeld door een knuffelbeer die wederom mijn schouderbladen correct wist te ‘masseren’ en trof vervolgens een bekende GroenLinks collega van mijzelf die ook een presentje in de aanbieding had.

Zelf koos ik er voor om om 8:45 de laatste stempel te laten zetten, mediale in ontvangst te gaan nemen en stapte meteen weer af op het GroenLinks welkoms comité.

welkom

FF een cadeau gekregen plopje op straat genuttigd 😉

Naar mate de tijd verstreek begon ik mijzelf wel steeds vermoeider te gaan voelen, nadat ik de meeste teamgenoten van mijzelf getroffen had waarvan ik wist dat deze de wandeling zouden gaan voltooien bleef ik ff hangen.

Op een later moment wandelde ik nog even mee met een collega van Dwars richting het station Den Haag, hij moest de metro hebben en ik de trein… De trein rit richting Zwolle verliep eenvoudig, verbinding Zwolle Hoogeveen was zoals gewoonlijk Piep.

Reis nu stukken minder met de trein, dus de oude trucjes ken ik zelf ook minder goed… De trein Zwolle – Meppel – Hoogeveen – Assen – Beilen – Groningen geeft in de trein heel wat anders aan..

o.a. Meppel en Hoogeveen worden niet meer vermeld, zeker wanneer je moe bent ga je je eigen afvragen of je dan wel in de juiste trein zit. Op het perron te zwolle vroeg ik advies aan een conducteur welke trein ik het best zou kunnen pakken richting Hoogeveen..

Vlak voor vertrek trof ik dezelfde conducteur in de trein, deed voor alle zekerheid navraag omdat op het bordje binnen de trein toch echt Assen, Beilen, Groningen stond… Nee hoor, je zit in de goede trein en wij stoppen ook in Hoogeveen..

Aangekomen in Hoogeveen was ik eigenlijk best wel moe, zonder er bij na te denken stapte ik op een bus chauffeur af en vroeg aan hem met welke bus ik zou moeten gaan nemen om zo dicht mogelijk bij de Leliestraat te komen, deze gaf aan:”stap maar bij mij in”,”dan moet je bij de Arend uit stappen”..

Dacht bij mijzelf oeps, vooruit dan maar… We reden heel Krakeel door, voorbij de stoplichten vanaf winkel centrum de Wielewaal ging ik even beter opletten en drukte op de stop knop na deze gepasseerd te hebben. De bus stopte echter niet en reed gewoon op dezelfde weg door…

Omgeving Bethelkerk\Ericalaan drukte ik nogmaals op de stop knop, toen stopte de chauffeur wel en ‘grapte’ tegen mij:”sorry”,”ik was je helemaal vergeten..” Zelf wist ik niet of hij een grapje maakte of het serieus meende en koppelde terug:”Prima zo”,”had bij deze nog 1 halte later uit kunnen stappen”,”de Leliestraat zijn de flats achter de Muurbloemstraat et cetera”, de chauffeur koppelde volgens mij met een vette knipoog terug:”ow dat wist ik niet”, wenste mij een fijne dag toe en omgekeerd liet ik aan hem weten om Regiohoogeveen.eu in de gaten te blijven houden.

Bij thuiskomst (14:00) knalde ik als eerst mijn PC aan om te laten weten dat ik weer thuis was, wilde ook wel weten hoe het met de rest van ons team was uiteraard.

Na een uurtje achter internet gehangen te hebben klapten mijn ogen wel dicht, uit ‘gemakzucht\verstandigheid’ ging ik even 2 uurtjes bijslapen om de avond net zo laat als anders naar bed te kunnen gaan (heb een behoorlijk vast slaap patroon qua dag en nacht ritme en die wens ik liever niet teveel te verstoren).

De wandeling met mijn team genoten was echt super gaaf, ook onderweg troffen wij en ik zelf diverse leuke mensen. Met name afgelopen zondag moest ik wel even bijkomen, toen voelde ik de normale vermoeidheid pas.

Bij deze wil ik ook al mijn team genoten bedanken voor de onderlinge support, de giften van de sponsoren en ook de mensen onderweg die ik overal trof vanaf mijn thuis adres tot aan thuiskomst en dus ook de wandel route die er tussen lag.

Voor komend jaar heb ik weer behoorlijk veel bijgeleerd, als team zijnde hebben wij ons streef bedrag behaald maar tot aan 20 mei aanstaande zijn extra donaties uiteraard van harte welkom.

Mijn belangrijkste persoonlijke motivatie was en is toch wel:”Zij moeten en ik mag”, nu mijn gezondheid mijzelf sinds een jaar steeds meer begint te pesten komt de zin:”Zij moeten en ik mag” ook steeds krachtiger naar boven bij mijzelf.

Durf dus daarbij ook de vraag te stellen:”Wat nou als ik zelf een vluchteling was met mijn huidige kunnen en gebreken

Vanuit stichting Vluchtelingenwerk weet ik zeker dat de gelden goed besteed zullen gaan worden, daarom nog een maal mijn persoonlijke sponsor link:

http://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge

Tweet omgeving 9:00 ;-)

Mijn eerste tweet van ruim 4 uur geleden was: ai, had mij voor genomen om wel te proberen om tot 12:00 uit te gaan slapen, vanavond ga ik van start aan de #NvdV15 http://www.regiohoogeveen.eu/KlaasWoltinge/?p=777 …

Dezelfde tekst wenste ik ook te gaan delen binnen Facebook alleen dan iets uitgebreider, het schrijven ging wel zo lekker dat het een goede blog zou kunnen gaan worden (schreef dus door in Word en helaas klapte mijn systeem vlak voordat ik op opslaan kon drukken weg wegens een update op de achtergrond).

Gelukkig ken ik de tekst nog wel in grote lijnen, voor mijzelf is dit het 3e jaar dat ik deel neem aan de Nacht van de Vluchteling. Het eerste jaar droeg ik iets teveel bagage bij mij, dingen als blaar vorming en overige pijntjes verschenen pas een dag later (dat duurde in totaliteit een korte week).

Het 2e jaar vanaf deelname aan de Nacht van de Vluchteling wenste ik alles voor mijzelf wel een stukje zwaarder te gaan maken, moest de wandeling kunnen voltooien met hulpmiddelen die in mijn jas en broekzakken zouden passen.

Best wel grappig eigenlijk, vorig jaar vertrok ik vrij laat vanaf Hoogeveen naar de start locatie te Rotterdam en was genoodzaakt een lift te nemen met de taxi. Betreffende chauffeur liet mij veel plaatsen in Rotterdam zien, maar ons start punt zou ‘niet’ bestaan.

Stapte destijds dus ook gewoon uit en wist zelf wel heel goed de weg te vinden mede dankzij diverse voorbijgangers die ik in Rotterdam tegen kwam. In totaliteit had ik vorig jaar zo’n 5 kilometer extra gelopen, buiten de normale vermoeidheid om had ik nadien wel minder last van blaarvorming als het voorgaande jaar.

Mijn gezondheid was en is mijzelf wel steeds meer aan het pesten sinds een jaartje, met name het zitten, liggen en fietsen was en is geen pretje meer voor mijzelf.

Een stukje gaan fietsen begon en begin ik zelf niet meer aan, qua lichamelijke mogelijkheden lukt het mijzelf nog wel maar weet ook dat ik nadien een halve dag weg gooi door bijvoorbeeld maar 1 km te gaan fietsen.

Enkele mensen geven op mijn adres aan:”Klaas”,”waarom doneer je te moeten gaan reiskosten niet over aan een goed doel?”

Auw, als Wajonger zijnde had en heb ik inderdaad geen geld in overvloed maar mijn persoonlijke teller staat nu wel op 144,50 (al meer dan een trein en bus ritje heen en weer).

Zelf wandel ik mee met diverse collega’s die ik in meer of mindere mate persoonlijk ken, onderweg zal er dus ook voldoende discussie stof ontstaan waardoor wij onze ‘zere’ benen ff vergeten.

Voor mijzelf wandel ik zelf voor de 3e maal aaneengesloten mee, leuk om te weten en het zal mij zeker extra motiveren om de wandeling ook goed te kunnen gaan voltooien!

Alle mensen die mij persoonlijk gesponsord hebben of iemand binnen ons team wil ik nu alvast enorm bedanken voor hen bijdrage, hetzelfde geldt voor de succes wensen vanuit diverse hoeken die hier binnen kwamen en komen 😉

Zij hebben het slechter dan mijzelf, mede daarom voel ik mijzelf verplicht om deze tocht wel aan te gaan.

http://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge

Heb mijn startbewijs nu op papier! ;-)

Gaaf, heb nu een uitdraai van mijn startbewijs die ik nodig ben voor deelname aan de #NvdV15 #NachtvandeVluchteling2015 vandaag ga ik nog wat flyeren,
verdeeld over de dag een paar maal een kleine 5 kilometer lopen per keer. Moet ook nog wel vrij veel wasjes gaan draaien, wens morgen de meest lekker zittende kleding kunnen gaan dragen.

Naast goede kleding pas ik nu alvast mijn voedingspatroon ook alvast een beetje aan op de tocht,
was en ben best wel een gestructureerd mannetje en heb er geen trek in dat morgen en overmorgen mijn stoelgang in de war geraakt.

Ken mijzelf goed genoeg, weet hoe ik zulke kleine hindernissen voor kan zijn.

Voor mijzelf ga ik alleen nog even uitzoeken hoe vroeg of laat ik richting Rotterdam zal gaan vertrekken,
met name het zitten en liggen blijven vervelend voor mijzelf maar weet vast wel een methode om zo zuinig mogelijk om te gaan met dat stukje energie verspilling 😉

http://www.regiohoogeveen.eu/KlaasWoltinge/

http://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge

Nog 10 nachten! Hoe ver zou jij ’s nachts lopen uit angst voor geweld?

Gelukkig heb ik het op mijn adres de komende 2 weken stukken rustiger, aanstaande donderdag woon ik een fractie overleg bij en voor de rest houd ik gewoon volledig vrij voor mezelf.

Vandaag trof ik weer enkele nieuwe sponsormeldingen in mijn inbox, liep tussen gisteren en vandaag even de lijstjes met namen door die ik allemaal al benaderd had en tevens schieten er weer een hele hoop namen en adressen door mijn hoofd heen waarvan ik misschien ook nog wel enkele donaties van zou kunnen gaan verwachten.

Zowel binnen als buiten GroenLinks had en heb ik eigenlijk een groter netwerk dan ik vooraf zou kunnen indenken, op mijn vorige woonadres had ik jaren geleden bemiddeld tussen verhuurder en huurders om het woongenot daar aangenamer te krijgen, deze mensen kennen mij allemaal nog wel en er kunnen enkelen tussen zitten die mij wel willen gaan sponsoren. Nee heb je en ja kun je krijgen immers.

Ook mede doordat ik ‘gehandicapt’ was en ben had en heb ik geen werk, vandaar zat en zit ik ook aangesloten bij diverse netwerken en platformen.

Ken tussen Groningen en Drenthe dus nog vrij veel mensen die ik aan zou kunnen gaan schrijven omdat wij in het verleden samen wel eens actie gevoerd hebben met een bepaald doel, periodiek een paar maal per jaar elkaar treffen et cetera.

Ook vanuit het FNV en CNV heb ik een groter netwerk dan ik tot noch benaderd heb, hierbij doe ik uiteraard alleen nog maar de mensen die mij persoonlijk kennen omdat wij in dezelfde werkgroepen zaten en\of zitten.

Zelf neem ik in overweging nog snel even een poster te gaan ontwerpen, regelmatig passeren diverse mensen mijn woning en ik zou op mijn domein RegioHoogeveen.eu een korte url kunnen gaan plaatsen die doorverwijst naar mijn persoonlijke motivatie waarom ik wel aan de wandeling zal gaan deelnemen.

Heel misschien zou ik mijn youtube kanaal ook nog wel in kunnen gaan zetten, mede dankzij mijn maatschappelijke betrokkenheid in de ruimste zin van het woord en eigen ervaringen binnen de zorg kan iemand met een vorm van dyslexie een van mijn advertenties gaan treffen.

Voor o.a. hen zou het fijn zijn dat ik een gesproken videoboodschap online zal gaan plaatsen, vraag is wel of ik dat op een leuke methode zou kunnen gaan doen.

In het verleden had ik wel eens gepoogd om mijzelf te gaan interviewen, naar mijn idee waren dat allemaal minder goede video’s.. Hoop dat ik dus een goede vriend, collega, kennis zo ver krijg dat deze mij wil gaan interviewen en mijn reacties daarbij vast legt op video.

Wat mijzelf wel ‘handig’ uit komt, mede dankzij huidige pijnklachten wegens mijn handicap bezoek ik momenteel stukken minder de sportschool. Met mijn huidige conditie kon en kan ik zelfs niet eens meer fietsen wegens enorme pijn klachten in mijn rug, binnen Hoogeveen maak ik nooit gebruik van het OV en schooien om een lift doe ik ook niet snel wanneer ik elders in Hoogeveen moet zijn.

Al ruim een half, misschien zelfs al 3\4e jaar doe ik alles te voet binnen Hoogeveen, ‘onbewust’ ben ik dus toch wel een beetje beter voorbereid op de tocht dan dat je vooraf zou verwachten.

Ieder nadeel heeft zo zijn voordeel.

Al mijn sponsoren was en ben ik enorm dankbaar voor hen bijdrage en persoonlijke boodschappen, diverse berichten die ik bij de donaties ontvang werken alleen maar extra stimulerend voor mijzelf om betreffende wandeling volledig te kunnen gaan voltooien.

Uiteraard wens ik hen allemaal ook goed op de hoogte te houden hoe het er voor staat qua voorbereidingen via o.a. dit blog adres, Facebook, Twitter en overige social media.

Dit jaar zal ik voor mijn eigen veiligheid wat extra pijn medicatie mee gaan nemen die ik zeer waarschijnlijk niet zal gaan aanspreken, mijn mobiel gaat ook mee en misschien nog een camera met 1 flesje water.

Het flesje water twijfel ik zelfs een beetje over, onderweg troffen voorgaande 2 jaar voldoende mensen die ons onderweg of bij de rust punten een versnapering aanboden.

Voor mijzelf poog ik betreffende nacht ook wel zoveel mogelijk stil te gaan staan bij de Syrische vluchteling, luxe artikelen wens ik dan dus ook liever niet mee te nemen.

Zij moeten huis en haard verlaten zonder iets op zak te hebben, zij konden en kunnen onderweg ook niet afhaken tijdens hen zware wandeling. Zelf heb ik die luxe wel, mocht ik echt niet meer kunnen na 30 km gewandeld te hebben kan ik stoppen en kom ook wel weer gewoon veilig thuis en herstel ik vlot.

Het eerste jaar had ik 40 kilometer gewandeld, pas een dag na de tocht kampte ik met vrij veel blaar vorming aan mijn voeten wat gelukkig snel herstelde.

Het tweede jaar had ikzelf per ongeluk 45 kilometer bijna aaneengesloten gewandeld.

Straks wandel ik aaneengesloten voor de derde maal mee, zal er niet over liegen maar vind dat ook wel leuk staan aan mijn trofeeën wand.

Heel stiekem hoop ik nog diverse media te kunnen gaan bereiken, via o.a. diverse radio presentatoren en presentaties was en ben ik bij o.a. radio 1 geen onbekende. Het thema waar wij dit maal voor lopen zou ik zelf passend kunnen maken voor komende radio uitzendingen toch?

Het zelfde geldt voor de Metro en Spits, in het verleden verschenen er van mijzelf wel eens columns in beide genoemde bladen zonder dat ik zelf wist hoe ik dat voor elkaar gekregen had, weet nu intussen wel beter en zal die media bron dus ook pogen te gaan inzetten om zoveel mogelijk sponsoren binnen te gaan halen.

Naast het binnen halen van zoveel mogelijk sponsoren vond en vind ik verslaglegging van alles ook vrij belangrijk, omtrent de training voor komende dagen zal ik vast niet meer veel te delen hebben maar houd u wel op de hoogte uiteraard.

En ja, hoe verliep de wandeling voor ons allen, hoe kwam ik thuis?

Voorgaande 2 jaar hield ik de wandeling vol mede dankzij alle donateurs, mijn GroenLinks collega’s, de gezeligheid onderweg verzorgd door diverse vrijwilligers maar ook de interessante discussies die ik aan ging met mede wandelaars.

Zelf praatte en praat ik graag over politieke thema’s die qua regelgeving een beetje vreemd in elkaar staken en steken, voor ‘je’ het door had en hebt was en ben je wel 30a 60 minuten verder waardoor je steeds dichter in de buurt kwam van de finish 😉

Mijn eigen lichaam werkte en werkt zeker dit jaar niet optimaal meer, het ‘mooie’ daaraan was en is dat ik mijzelf nog beter denk in te kunnen leven met de vluchteling.

Echt een voorstelling gaan maken van gang van zaken zal mijzelf nooit gaan lukken, maar je zal maar een ‘Klaas Woltinge’ zijn die niet anders kan dan op de vlucht slaan…

Die gedachtegang hield en houd ik graag vast.

Voor mijzelf ook meteen de belangrijkste motivatie om deel te gaan nemen aan deze tocht.

Op http://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge staat mijn directe sponsor link, op o.a. http://www.regiohoogeveen.eu/KlaasWoltinge/ zal ik u zoveel mogelijk op de hoogte pogen te houden omtrent hoe alles er nu voor staat vanuit mijn adres.

Ben nu wel erg moe

Vrijdag 1 mei 2015 19:00

Vanochtend omstreeks 10:00 vertrok ik met een goede kennis van mij naar het Martini ziekenhuis te Groningen, voordat ik om 11:15 het ‘moeilijke’ gesprek aanging met de neurochirurg volgde er een aantal standaard onderzoeken.

Wij hebben besloten om de meest vervelendste tumor uit mijn rug te gaan laten verwijderen, mocht hier bedenktijd voor nemen maar dat vond ik zelf niet nodig.

Op dit moment verknal ik echt van de pijn omdat ik te lang verkeerd gezeten heb (kwam net thuis om 16:15). De operatie wordt gelukkig minder riskant dan vooraf ingeschat was, wel moet ik er rekening mee houden dat ik last zou kunnen gaan krijgen van fantoompijnen.

Naast dat de vervelendste tumor uit mijn rug verwijderd wordt wenst de neurochirurg ook betreffende zenuwbaan volledig door te snijden\weg te halen.

In het positiefste geval dien ik na de operatie 2a 3 dagen in het ziekenhuis te verblijven, bij een tegenslag iets langer en dan moet je rekening houden met 5 dagen tot aan een ruime week.

Voor mijzelf hou ik rekening met het ergste, dan kan het eind resultaat nooit tegen vallen immers. De assistente van de neurochirurg zag dat ik ‘helemaal’ uit Hoogeveen kwam, met een paar vriendelijke knipogen over en weer konden alle noodzakelijke vervolgafspraken voor de operatie ook gewoon vandaag afgehandeld worden vanaf 14:00.

Per afdeling waren en zijn er altijd wel patiënten die niet op komen dagen wegens reden X of gewoon een beetje voorrang verdienen, aldus mijn optiek verdiende ik geen voorrang maar maakte wel dankbaar gebruik van betreffende mogelijkheid.

Was en ben ook enorm blij dat ik samen met een goede kennis naar het ziekenhuis gegaan was, deze ook de tijd had om eigenlijk een volledige dag vrij voor mij te houden.

Deze goede kennis van mij vulde mijn eigen alleen maar aan op momenten dat ik vergat om vragen te stellen die ik zelf relevant zou vinden en was ook in staat om met mij vooruit te kijken.

Omstreeks 14:30 kreeg ik een beetje sjans met een vrouw die al mijn actuele gegevens moest weten alvorens ik geopereerd zal gaan worden, zij moest ook met mij mee denken hoe ik weer thuis zou komen na de operatie.

Lief ‘schatje’ dus, zij had en heeft veel kennis over de actuele thuis hulp mogelijkheden en zal er zorg voor dragen dat ik vanaf het moment dat ik opgenomen wordt er een vergelijkbaar bed en matras tot mijn beschikking is als mijn huidige thuis situatie.

Zelf hoef ik nu nog maar 2x het Martini ziekenhuis te Groningen gaan bezoeken, vlak voor de operatie om te controleren of huidige situatie nog ‘hetzelfde’ is. De tweede keer voor het snij werk 😉

Vooraf dien ik nog wel wat papier werk op orde te brengen, voor mijzelf een lichte klus. Men mag snijden van mijzelf en zelfs met de meest nadelige tijdelijke effecten na de operatie had en heb ik alles prima ingecalculeerd.

In het aller ergste geval zou ik iets van 8 dagen in het Martini ziekenhuis moeten verblijven, kan en mag na de operatie geen boodschappen meer doen wegens een tijdelijk til verbod.

Momenteel kampte en kamp ik wel met zoveel pijn klachten dat zowel vrienden als kennissen boodschappen voor mij gingen en nog steeds willen gaan halen.

Had en heb dus alles vrij netjes ingecalculeerd, behoorlijke meevaller dus 😉

Wat ik zelf jammer vind is dat ik niet weet wanneer ik geopereerd zal gaan worden, zal dit 5a 6 dagen voor de operatie te horen krijgen (zeer waarschijnlijk telefonisch). Vlak voor de toekomstige operatie hoef ik nog maar 1x een bezoekje af te leggen aan het Martini ziekenhuis.

Dat onderdeel blijft voor mijzelf dus vaag, huidige operatie verzoek stond en staat in de wachterij… De lelijkste tumor in mijn rug werd en wordt omschreven als lokaal probleem en mede daardoor gaan andere patiënten voor.

Ergens heel logisch, zover ik na kan gaan zal ik vermoedelijk over een maand of 2 5 dagen voor de operatie te horen gaan krijgen:”u bent aan de beurt!”

In de omgeving van de lelijkste tumor in mijn rug waren en zijn er een aantal nieuwelingen in de groei, de nieuwelingen zal men niets aan gaan doen maar het vervelendste piep geval wel.

Vlak voor de operatie wordt o.a. mijn rug voor de laatste maal gecontroleerd, vervolgens zal ik werkelijk opgenomen gaan worden binnen het Martini ziekenhuis te Groningen.

Aangezien het een lokaal probleem was en is, vermoed ik zelf dat ik nog wel een paar maantjes wachten mag alvorens ik werkelijk geopereerd zal gaan worden.

Het blijft dus even spannend voor mijzelf, het liefst wordt ik zo snel mogelijk geopereerd omdat ik huidige pijnklachten echt niet lang meer vol zal gaan houden.

Anderzijds, en daarover ontving en ontvang ikzelf periodiek de negatieve feedback in de vorm van:”Je bent ziek”,”toch loop je mee met de Nacht van de Vluchteling (in afkeurende vorm)?”

Dat kun je toch niet als je ziek bent?

Zij moeten lopen en ik mag, stel dat ik zelf weg klap na 5 kilometer gewandeld te hebben, hoe dan ook zal ik zelf veilig thuis komen zelfs in het extreemste geval van onwel worden.

Fysiek gezien begon en begin ik in ‘korte’ tijd steeds meer op een ‘old wrak’ te lijken op zijn Drents uitgedrukt. Wel had en heb ik het lef om de rollen eens om te gaan draaien, je zal maar een Klaas Woltinge zijn uit Syrië.

Dat is voor mij de voornaamste reden om toch mee te wandelen aan de zware tocht