Een gezonde uitdaging

Dit jaar heeft ons team (GroenLinks) 12.120,48 opgehaald waarvan ik zelf 272,01 ten gunste van de vluchteling, voor het eerst in 4 jaar tijd was ik volledig spier pijn vrij gebleven terwijl ik wel zo’n 55 kilometer achter de rug had.

Eerder dit jaar had ik ongetraind voor het eerst deel genomen aan de CascadeRun te Hoogeveen, een hardloop evenement van 8 mijl zweten.

Voor een vrij laag tarief kan ik nu al aan bedrukte kleding komen met eigen logo etc.;, de CascadeRun valt altijd voor de Nacht van de Vluchteling dus ik zou kunnen gaan rennen met verwijzing naar mijn website of sponsor link https://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge

Mede door wat medische problemen maar ook praktische vragen, liet en laat ik de fiets steeds vaker in de kelder staan (waar kun je nog veilig je fiets parkeren zonder dat deze gestolen wordt?), snap dus deels waarom ik spierpijn vrij ben gebleven.

Op straat werd ik wel eens herkent als niet de snelste renner van de CascadeRun, ik schijn een apart hupje te hebben tijdens het rennen en mensen onthouden dat.

Ondanks wat medische onhandigheden die hier spelen, zou ik dat ook kunnen gaan ‘uitbuiten’, ter ontspanning overweeg ik om te gaan leren hardlopen 😉

Nog 9 nachten te gaan

Het is bijna zo ver en dan zal ik deel gaan nemen aan de Nacht van de Vluchteling 2016, zelf heb ik er veel zin, zal met mijn teamgenoten weer leuke gesprekken gaan krijgen en daarnaast ook mooie momenten ervaren mede mogelijk gemaakt door de toeschouwers die ons op welke wijze dan ook goed aanmoedigen!

Voor mij wordt het voor de 4e keer op rij dat ik deel neem aan deze tocht, onderweg praten over politiek en maatschappij werkt op mijn adres echt heel goed, iets als vermoeidheid en zere beenspieren\voeten zoveel mogelijk mijden.

Door eindeloos in gesprek met elkaar te gaan over zware stof, nieuws en actualiteiten met een grap en grol tussendoor, vergeet je al sneller dat je al ruim voorbij de helft zit vanaf bijvoorbeeld stempelpost 3 (28 km in het verleden).

Zelf hoop ik nog enkele winkeliers te kunnen gaan overtuigen om mij of iemand van ons team te gaan sponsoren, er komen ‘helaas’ nog steeds nieuwe ideeën bij waar ik niet allemaal meer de tijd voor heb.

In de laatste week voor de Nacht van de Vluchteling concentreer ik mijzelf goed op mijn voeding, zal wel mijn spieren goed blijven trainen, vermeid dan wel overige spanningen en stres factoren!

Medisch gezien is nu alles vanaf mijn thuis adres ook goed geregeld, tot aan 19 juni blijft mijn huidige pijn medicatie gebruik gelijk staan, worden er geen gekke dingen uitgeprobeerd.

Na 19 juni hoop ik zelf wel om te kunnen gaan aansturen naar een operatie, het prutsen met andere medicatie dan momenteel, overige dingetjes uitproberen die niets aan de oorzaak doen.

Wil daar t.z.t. wel aan gaan mee werken, nu iig even niet.

https://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge

Soms kan een beloning voor jezelf echt geen kwaad

Zat en zit momenteel met een bom volle agenda, was en ben blij met mijn nieuwe thuishulp hoop echter tzt de uren wel iets te gaan afbouwen (sta geïndiceerd voor 2x 2uur en 20 minuten).

Huidige thuishulp weet van aanpoten, voert ook gewoon alle taken probleemloos uit die ik zelf niet meer kan. Wens uiteraard niet dat deze taken van mij gaat over nemen die ik zelf ook prima aan kan.

Voorlopig is het wel even leuk, huidige fysieke pijnklachten kan ik dragen met de medicatie van nu, hoop wel dat er 1 zenuwbaan in mijn rug verwijderd zal gaan worden zodat ik geen medicatie meer nodig zal zijn.

Morgenavond heb ik vanuit GroenLinks een Zorg overleg in mijn agenda staan, in de ochtend ontvang ik mijn thuishulp… Neem voor mijzelf in overweging om morgenmiddag v.a. 13:00 meteen al richting Utrecht te gaan vertrekken.

Ter ontspanning daar even gaan shoppen voor de lichte dingen die ik nodig ben, flyeren voor mijn wandel plannen en de contacten warm houden met…

Als persoon zat en zit ik veel gekoppeld aan Utrecht, waarom daar dan niet een leuke dag van gaan maken? 😉

Tegenslagen maakten en maakt mijzelf alleen maar sterker ;-)

Halverwege vorig jaar werd er achteraf gezien eindelijk (na 2 jaar wat aan modderen medisch gezien), een goedaardige tumor die bij mijn ziektebeeld hoort uit mijn rug verwijderd.

Vanaf dag 1 na betreffende operatie voelde ik mij destijds ook zo’n 10 jaar jonger, eindelijk volledig pijn vrij! Enkele weken na de operatie kwamen oude fysieke klachten waar ik vroeger zelden last van had, hen zelf zich wel veel vaker aankondigen zoals problemen met voeding\stoelgang en vochtophoping in mijn enkels.

Met behulp van medicatie wist en weet ik mijn stoelgang gelukkig vrij goed onder controle te houden, de kans was en is het grootst dat ik wat goedaardige tumoren in mijn darmen had en heb zitten en mede daardoor op vaste tijden Loperamide dien te slikken (4x daags) en daarna kan gaan eten (tussendoor kan ik zo vaak extra eten als ik zou wensen maar toch).

Al vanaf eind januari begon ik zelf wel steeds vaker en meer last te krijgen van de oude fysieke pijnklachten die op mijn adres speelden. Sinds een paar maand zit er weer aanwijsbaar een ‘leuke’ tumor in de groei in\op dezelfde omgeving waar de vorige verwijderd was.

Vanaf 4 april mag ik dagelijks weer de iets wat zwaardere pijnmedicatie gaan slikken om mijn nachtrust wel te kunnen gaan pakken, recentelijk had ik een telefonisch consult gehad met mijn neuroloog, mede aan de hand van de vraagstellingen en antwoorden die ik zelf gegeven had, mag ik aanstaande vrijdag weer ff naar Groningen gaan om een MRI scan te gaan laten maken (kort daarop volgt ook een gesprek met mijn neuroloog).

Met name het zitten, liggen, tillen, maar ook bukken werden en worden momenteel nog een slagje lastiger voor mijzelf gemaakt (balen maar geen ramp).

Uit praktijk ervaring, begon en begin ikzelf intussen al een goede deskundige te worden op o.a. het zorg vlak en daar maak ik ook dankbaar gebruik van.

De Cascaderun van aanstaande zondag zal ik gewoon aan gaan deel nemen, weet dat ik de 5 mijl hardlopen\heel stevig door lopen ook veilig aan zal gaan kunnen.

Beetje gemeen van mijzelf, ik zou op tijd kunnen gaan rennen wat mijzelf wel vrij aantrekkelijk lijkt, ik zou ook net op tijd als 1 van de laatste binnen gaan mogen komen om perrongelijk een beetje te gaan flirten met de pers 😉

Zou dan heel snel gaan doorverwijzen naar misschien mijn vorige deelnames aan de Nacht van de Vluchteling, zeker naar de actuele van dit jaar.

Zowel de zit als lig houding waren en zijn niet prettig meer voor mijzelf, grote afstanden lopen ging en gaat mijzelf prima af (wel jammer dat ik dat soms te uitgebreid moet gaan uitleggen).

Aanstaande zondag hou ik gewoon vrij voor de Cascade run, aan de Nacht van de Vluchteling 2016 zal\kan ik ook gewoon veilig aan gaan deel nemen met mijn ludieke plannen… 😉

Uiteraard wens ik het GroenLinks congres ook niet over te gaan slaan, hoop dus niet dat mensen zich gaan vergissen in mijn werkelijke niet kunnen en wel kunnen!

Zodra er werkelijk bekent is waar momenteel mijn meest vervelendste tumor zit, wens ik met mijn neuroloog opnieuw de beste verwijdermethoden door gaan nemen.

Zodra dat gebeurd is, als dat al mogelijk zou zijn heb ik ook al een leuk dealtje met het UWV binnen… Heel misschien, maar dan moet ik fysiek gezien wel sterk genoeg zijn, zou ik wel weer aan de studie kunnen op kosten van het UWV (2 jaar studie 1 jaar stage lopen?).

Op het laatste onderdeel wens ik mijzelf niet rijk te gaan rekenen, met mijn kritieken die ik in het verleden wel eens gegeven had tijdens herkeuringen, begon en begint men gelukkig wel steeds meer te gaan doen zonder dat ik daarmee mijzelf in de vingers aan het snijden ben 😉

Een goede voorbereiding is het halve werk

o.a. via Facebook kreeg ik wel eens berichten dat ik ergens getagged was, in de meeste gevallen was dat door collega’s en teamgenoten van GroenLinks. Fysiek gezien had ik dit jaar een beroerd jaar achter de rug, maar sinds een vervelende tumor uit mijn rug verwijderd is voel ik mij nu nog steeds 2,5 jaar jonger.

Wanneer je aan mij in het verleden zou vragen:”Hoe voel je je?”, dan zou ik antwoorden in de vorm van:”Goed of een beetje minder”.. Bij door vragen over pijnklachten, zou ik aangeven:”wat is dat?”,”wanneer ik er stil bij ga staan voel ik altijd wel ergens wat pijn (niet dat het wat voorstelt maar toch).”

Dat kleine pijntje is tot nog toe ook niet meer terug gekomen zolang ik buk en til werk maar uit mijn hoofd liet. Was en ben blij met deze medische vooruitgang uiteraard, komend jaar zal ik wederom mee gaan wandelen aan de Nacht van de Vluchteling.

Financieel gezien kon en kan ik echt niet ieder goed doel in de mate kunnen gaan ondersteunen dan dat ik zelf zou wensen, mijnerzijds kon en kan ik daarbij zelf wel extra goed stil gaan staan.

Je zal maar een ‘Klaas Woltinge’ zijn met enkele fysieke beperkingen, ondanks dat toch gewoon voor je leven moeten vluchten. Aan hen wordt echt niet gevraagd:”kun je dat fysiek wel aan”,”waarom doneer je je reiskosten niet aan een goed doel?”

Voor komend jaar neem ik serieus in overweging om nog een stukje door te gaan wandelen, de eerste 40 kilometer met teamgenoten en het laatste stuk zo ver mogelijk richting mijn woon adres.

Ben hiervoor nu al een eenvoudige website aan het opzetten, digitaal gezien stelt het nog weinig voor maar qua layout krijg ik al de grappigste dingen te zien die ik goed zou kunnen gaan gebruiken als pr middel.

Onderdak

De website komt op Regiohoogeveen.eu te staan waar ik in de toekomst meer mee wilde en nog steeds wens te gaan doen. Eigenlijk zou het een vereenvoudigde gemeentepagina moeten gaan worden die alleen maar informerend is in Jip en Janneke taal, binnen 1 klik alles vinden et cetera.

Dreig er thema’s die GroenLinks vind, de CG raad et Cetera er wel iets teveel door te drukken. Betreffend domein had ik in het verleden ook meteen geclaimd omdat ik die nog wel eens nodig zou kunnen gaan krijgen.

Heb daarin wel een totaal plaatje voor ogen, nu de uitvoering nog 😉

Omtrent de Nacht van de Vluchteling 2016 herhaal ik betreffende stap in het klein, dat zal mij ook zeker wel gaan lukken binnen kortere termijn. Zal daarbij verslag gaan leggen hoe wij en ik zelf met name de eerste 3 jaar ervaren hadden (vanaf het moment dat ik mee wandelde dus).

Het hoe, wat en waarom zal telkens wel een beetje veranderen heel kort door de bocht uitgedrukt, iets als Top Link Partners zou ikzelf veel aan kunnen hebben als werver voor sponsoren.

Ons team, de sportschool die ikzelf periodiek bezoek en misschien ‘straks’ een sportzaak zijn mijn vrienden om het plaatje compleet te maken 😉

Mijn agenda begint weer lekker voller te geraken.

Op mijn thuis adres ben ik nog steeds lekker aan het klussen en wens het op een aantal terreinen mijzelf heel gemakkelijk te gaan maken.

Wens o.a. mijn Lynux systeem weg te werken in een kast, het plan begint intussen een beetje uitgebreider te worden en overweeg serieus een krachtige server in die kast te gaan bouwen die wat taken van mij over zal gaan nemen.

IMG_1078

Als vriendendienst fix ik wel eens PC’s van vrienden en bekenden, soms tover ik ook verloren data terug van een gewiste harde schijf.

Afhankelijk van de grote van de schijf die gered moet worden + het type bestanden kan dat soms best lang duren, systeem savonds aan doen en de volgende ochtend een keer uit gaan zetten is ergens een beetje zonde en neemt ook nog eens teveel persoonlijke tijd in beslag (telkens na gaan wanneer je de boel eens uit mag zetten).

Dat stukje is vast wel automatisch in te plannen, met een beetje speurwerk vermoed ik ook nog wel een klein programmaatje in elkaar te flansen die veel werkt met het And ore Iff comando.

In simpel Nederlands meld je gewoon aan de PC:”mocht opdracht 1 mislukken”,”ga dan verder met stap 2”,”Mocht stap 2 correct behaald zijn mag het systeem automatisch afgesloten gaan worden”

Komend jaar zal ik wederom ook weer mee gaan wandelen met Team GroenLinks aan de nacht van de Vluchteling 2016. Eind september krijg ik een overleg met iemand vanuit de organisatie van de organisatoren van Stichting Vluchtelingenwerk om een leuke pr stunt te gaan lanceren.

Speel nu al met meerdere ludieke acties, dien uiteraard wel te gaan overleggen tot hoe ver ik zou kunnen en mogen gaan. Het zou dus ook best kunnen zijn dat wij elkaar even op de meest correcte manier zullen gaan aanvullen.

Met name de eerste 2 jaar had ik door een onhandig ongelukje een stukje verder gelopen, zou daar komend jaar bewust iets mee kunnen gaan doen. Het laatste half jaar was ik fysiek gezien vrij zwak, vaak ziek et cetera maar wandelde wel gewoon mee aan de Nacht van de Vluchteling 2015.

Zij moeten en ik mag, nu het fysiek gezien zoveel beter met mij gaat en mijzelf nog steeds ruim 2 jaar jonger voel vermoed ik daarmee wel iets geks mee te kunnen gaan doen en\of hou meer tijd over om nieuwe sponsoren te gaan benadern.

Binnen de sportschool ziet men mij weer minimaal 1x per week veelal iedere vrijdag, wens het weer terug te gaan brengen naar 3x per week. Wanneer de wond op mijn rug echt volledig genezen is, pak ik het Cardio sercuit ook weer volledig op.

Die training is maar een beetje gunstig om de beenspieren voldoende te trainen voor de zware nacht, het is wel het meest ideale campagne momentje. Tijdens de groepslessen spreken de trainers hardop met ieder individu.

Veelal in de vorm:”Goed zo klaas” of:”Kom op Klaas”,”dit kan beter!”,”vertel nog eens een keer waarom je dit doet?” of iets in de vorm van:”ik had vorig jaar in de krant gelezen…..”,”wat ga je komend en\of dit jaar weer allemaal doen?”

Kan vrij goed overweg met de sport instructeurs, wij weten onderling van elkaar wanneer wij even wat wederzijdse reclame voor elkaar dienen te maken (het zou dus ook over verkiezingen kunnen gaan).

Zonder dat ik al mijn vrijwilligerswerk al op gepakt heb, zit mijn agenda voor komende weken al wel goed gevuld met ‘eenmalige’ netwerk bijeenkomsten en studie dagen om lekker actueel te blijven.

Lekker dus 😉

Een mega boost aan energie ;-)

Was van plan om een gekke selfie van mijzelf te plaatsen in de vorm van raad het plaatje, zonder omschrijving kunnen beelden veelal meer vertellen toch?

Soms zecht een selfie meer

Na de eerste 2 verborgen Hinds ingetikt te hebben volgde er spontaan een blog verhaal die ik zelf behoorlijk goed vind 😉

Had en heb echt zo,n maandag gevoel, 10 dingen tegelijkertijd willen gaan doen maar ‘nergens’ aan beginnen. Intussen verloopt hier alles wel weer super snel en zit ik te azen op 2 nuttige tips 😉

1. Zal minimaal nog 10 ordners met A tot Z alfabetisering tabbladen nodig zijn om mijn archief echt netjes te kunnen gaan sorteren (waar kun je die het goedkoopst scoren) ?
2. Uit zonlicht haal ik veelal vrij veel kracht, begin een beetje kalend te worden. Hoop dat dat stukje huid wel iets sneller mee zal gaan kleuren?

Bij foto 4 is ook heel mooi een rekenmachine te zien, had en heb nog steeds diverse ‘gekke ideeën’ om mijzelf terug te gaan plaatsen in mijn doen en laten zo’n 10 jaar terug met als enigste verschil dat ik nu net iets meer kennis en wijsheid heb n.a.v. opgedane ervaringen, bij studies et cetera.

Daar wil en moet ik iets mee gaan doen naar mijn idee in ‘slow’ tempo.

Er spelen nog een paar kleine ‘medische’ probleempjes waarvoor een correcte oplossing verzonden zal moeten gaan worden. Zodra dat voor elkaar is kan ik super goed functioneren en bij tegenslagen goed functioneren.

Op maatschappelijk, bestuurlijk en politiek vlak voel ik de drift in mijzelf om meerdere taken naar mijzelf toe te gaan trekken. Alles op zijn tijd uiteraard, mijn kunnen en niet kunnen begin ik steeds beter in de peiling te krijgen.

Ik zeg even niets toe, ik overweeg komend jaar een gekke stunt uit te gaan halen tijdens de Nacht van de Vluchteling. Wens voor mijzelf het plan nog beter te gaan uitwerken, wacht met de exacte uitwerking hiervan ook zeker nog zo’n 6 maand.

Media aandacht uitlokken en koppelen scheen ik o.a. goed in te zijn los van elkaar, beleidsmatig schijn ik ergens ook best wel veel te weten.

Klinkt misschien arrogant en een beetje filosofisch maar toch:”Wat zal er gaan gebeuren wanneer ik al mijn talenten eens beter aan elkaar ga kopellen?”

Het zelfde geldt voor mijn persoonlijke negatieve kernmerken, kon en kan bijvoorbeeld een enorme stijfkop zijn. Dankzij dat stukje zelfbesef kan ik mijn stijfkoppigheid beter onder controle houden maar tegelijkertijd getuigd het ook van vrij veel doorzettingsvermogen.

Het doorzettingsvermogen van mijzelf kreeg en krijg ik veel respect voor, dien erop te gaan letten dat ik geen respect ga afdwingen zoals ik nu een beetje oog te doen.

Excuses hiervoor, voel mijzelf tig keer zo sterk en wijzer 😛

Voor de 3e maal aaneensluitend een zware tocht behaald!

Afgelopen donderdag was het zo ver, ik zou deel gaan nemen aan de Nacht van de Vluchteling 2015. Vooraf had ik het wel vrij druk met van alles en nog wat o.a. mijn gezondheid was en is hier een onderdeel van.

Kamp zelf met veel fysieke pijnklachten die op mijn adres met name het zitten en liggen niet aangenaam maken, de oorzaak is intussen bekend en ik hoop ook dat ik zo snel mogelijk geopereerd zal gaan worden. Er zullen 1 of misschien nog een paar tumoren uit mijn rug verwijderd gaan worden, aangezien het een lokaal probleem is kan het dus nog wel even duren voordat ik geholpen kan gaan worden.

Wist en weet van mijzelf ook heel goed dat ik mijzelf tijdens de vorst periodes of bij temperaturen vlak boven 0 graden zwakker voel dan wanneer het op het koudste moment van de dag bijvoorbeeld +10 graden is.

Een aantal mensen hadden het mijzelf afgeraden om wel deel te gaan nemen aan de sponsor loop, “zou veel beter de gemaakte reiskosten aan het goede doel kunnen spenderen” aldus zeggen. Gelukkig was ik lekker eigenwijs en nam ik net als voorgaande 2 jaar gewoon wel weer deel aan de ‘zware’ tocht.

De avond voor de tocht moest ik helaas nog even mijn laatste was draaien wat gemakkelijk zou kunnen qua droogtijd, mijn meest lekker zittende spijkerbroek zat daar ook tussen.

De volgende ochtend was mijn meest lekker zittende ondergoed en overige kledingstukken wel droog, alleen mijn favoriete spijkerbroek niet. De maat van die spijkerbroek is hetzelfde als overige spijkerbroeken met het verschil dat deze iets strakker om de heup zat en zit.

In betreffende broek zit een soort van elastiek waardoor deze eigenlijk altijd prima past.

Aan het begin van de avond had ik even extra goed gegeten, het papierwerk en overige spulletjes bij elkaar gepakt en zonder er bij na te denken liep ik in een stevig loop tempo richting het trein station (2,6 kilometer vanaf mijn woon adres). Nadat ik nog maar 5 minuten aan de wandel was merkte ik op dat ik mijn meest lekker zittende broek nog niet aan had die toen zeker wel goed droog zou zijn, Piep, niets van aantrekken want je wilt niet te laat aankomen in Rotterdam.

Binnen 20 minuten kwam ik aan op station Hoogeveen en pakte daar de trein richting Zwolle, vanaf Zwolle klopte de reisdetails niet meer en sprak een conducteur aan wat de snelste weg was richting Rotterdam.

Er waren daar wat storingen dus alles verliep daar een beetje anders dan bedoeld, diende een behoorlijk stuk spoor te gaan oversteken en die man floot mijzelf meteen weer terug (gelukkig maar). Ik kon ook een spoorlijn pakken waar ik vlak in de buurt stond, betreffende conducteur wenste mijzelf veel succes en zelf had ik het geluk dat ik in een trein belande met de blauwe stoelen (per zitting nemen deze een beetje de vorm van een gemiddelde rug aan).

Vanaf aankomst in Rotterdam centraal las ik zelf even snel na hoe ik zou moeten gaan lopen richting de start locatie. Mijn vertrek punt had ik goed ingeschat maar bleef telkens wel heen en weer gestuurd worden tussen een aantal straten richting station en weer van het station af.

Bij sommige mensen had ik het idee, de richting die u aangeeft klopt vast niet en liep ff door tot de volgende passant. Vanaf een bepaald moment trof ik een groep jong volwassenen van ‘nigeriaanse’ afkomst, deze wisten exact waar ik wezen moest.. Onderling namen zij afscheid van elkaar en 1 van die jongeren liet aan mij weten dat ik wel even bij hem achter op de scooter zou kunnen stappen omdat hij toch langs de straat moest vanaf waar ik de weg wel wist naar de start locatie.

Bij het afstappen deed deze vriendelijke man nog 1x navraag bij mijzelf of ik vanaf het punt waar deze mijzelf liet afstappen wel de weg wist, anders zou hij bereid zijn geweest om een stukje om te gaan rijden. Bedankte hem uiteraard vriendelijk en vertelde er meteen bij dat Regiohoogeveen.eu mijn domeinnaam was, hij wenste mijzelf veel succes met de wandeling.

Nadat ik op onze start locatie was aangekomen ‘baalde’ ik best wel, nadat ik mijn kaartnummer in ontvangst nam had ik tijd zat om de warming up vooraf ook nog te gaan aanschouwen. Leuk optreden maar besteedde mijn energie er uiteraard niet aan, intussen trof ik ook steeds meer GroenLinks teamgenoten en wij gingen uiteraard ff snel bij praten..

Voor de grap nog even een grappige selfie gemaakt met 2 teamgenoten, als eerste greep ik zelf naar een bril die totaal niet bij mijzelf zou passen gevolgd door een baseball cap die ik eerst achterste voren droeg… Corrigeerde mijzelf daarin omdat dat te gewoon was voor mijzelf en deed dus even de klep naar voren.

selfie

Vanaf het moment dat echt iedereen van ons team compleet was, konden de mensen die GroenLinks jassen ‘besteld’ hadden deze in ontvangst nemen.. Bleek de gehele tocht in een vrouwen jas gewandeld te hebben 😉

jas

Het eerste stuk van de tocht was voor mijzelf een beetje ‘afzien’, mega gezellig publiek uiteraard maar je moest echt stapvoets gaan lopen met kleine pasjes wil je niet de loper\loopster voor je op de hakken gaan raken (gelukkig niet gebeurd hier).

Vanaf een bepaald vlak voorbij de start trof ik wel een vervelende hindernis, er was een soort van verhoging waar je op moest stappen. Sprak gewoon een teamgenoot aan en vroeg aan deze of hij mij een stevige arm kon bieden vanwege mijn evenwicht, die stevige arm werd meteen gewoon ff mijzelf omhoog trekken..

Na stempelpost 1 bereikt te hebben werd het lopen wel steeds gemakkelijker (er waren er 4 gevolgd door de finish). Er ontstond steeds meer loop ruimte waardoor je ook beter op je manier van lopen kon gaan wandelen.

Nadat wij de eerste 20 kilometer hadden afgelegd voelde ik de vermoeidheid wel heel even, lichaamssignalen negeerde ik uiteraard omdat dat ook de omgeving van 3:00 zou kunnen zijn (mijn structurele slaap grens).

Vanaf het moment dat wij de 28 kilometer bereikt hadden gevolgd door de lunch, plas en EHBO pauze trof ik weer 3 team genoten. Onderling werd er een beetje over gegrapt omdat ik zelf met 3 vrouwen op stap mocht, was zelf dus in de minderheid 😉

Tussen de 28 kilometer en 33 kilometer ontstond er een afstand, 2 team genoten wilden het even rustiger aan doen en ik zelf met een mede team teamgenote wilden liever stevig door lopen. Op zich wel heel gezellig omdat wij met zijn 2en bijna hetzelfde loop tempo hadden, soms moest ik een klein beetje extra tempo maken om haar tempo bij te houden maar wij bleven onderweg niet telkens even stil staan wat dus de wandeling wel gemakkelijker maakte.

(diende de gehele wandeling met minimaal 1 hand mijn broek op te hijsen, dat liep dus wel beroerd wanneer ik onderweg een flesje frisrank wilde nuttigen) 😉

Nadat wij de 33 kilometer bereikt hadden, verloren wij elkaar een beetje uit het oog.. Trof zelf enkele mede wandelaars waarvan er 1 de tocht niet heeft kunnen voltooien, uiteraard even snel wat bijgepraat en ik kreeg wat handig snoepgoed mee voor onderweg.

Trof ook een teamgenote die aan mij vroeg hoe het ging en wederzijds stelde ik dezelfde vraag, snel onderling overleg uiteraard waarbij ikzelf aangaf dat ik graag door zou willen gaan lopen..

Telkens het stil staan en weer lopen begon voor een deel best wel vermoeiend te worden op mijn adres, wilde dus ook ‘hard’ door lopen.

In goed overleg kon dat dus ook gewoon 😉

De laatste kilometers waren echt aftellen op mijn adres, vanaf het moment dat ik zag dat ik nog maar 5 kilometer hoefde te lopen rekende ik voor mijzelf uit dat dat een ruime 30 minuten zou zijn in mijn normale wandel tempo wanneer ik gehaast ben.

Ergens voorbij de nog 2,5 kilometer te gaan stond een soort van speeltuin, op de stoep stond een soort van aantekening:”Ga hier even lekker sporten”… WTF, moest er wel om lachen en bleef de pas er in houden.

Ergens in de buurt van nog 1 kilometer te gaan werd er verzocht om een sprintje te trekken, dat deel van de wandeling kwam mijzelf bekend voor en was zelf ook vrij blij dat ik bijna bij de finish was.. De laatste halve kilometer moest ik gewoon even gaan hardlopen met onderbrekingen naar een stevig wandel tempo.

Bij de finish werd ik als eerst ff geknuffeld door een knuffelbeer die wederom mijn schouderbladen correct wist te ‘masseren’ en trof vervolgens een bekende GroenLinks collega van mijzelf die ook een presentje in de aanbieding had.

Zelf koos ik er voor om om 8:45 de laatste stempel te laten zetten, mediale in ontvangst te gaan nemen en stapte meteen weer af op het GroenLinks welkoms comité.

welkom

FF een cadeau gekregen plopje op straat genuttigd 😉

Naar mate de tijd verstreek begon ik mijzelf wel steeds vermoeider te gaan voelen, nadat ik de meeste teamgenoten van mijzelf getroffen had waarvan ik wist dat deze de wandeling zouden gaan voltooien bleef ik ff hangen.

Op een later moment wandelde ik nog even mee met een collega van Dwars richting het station Den Haag, hij moest de metro hebben en ik de trein… De trein rit richting Zwolle verliep eenvoudig, verbinding Zwolle Hoogeveen was zoals gewoonlijk Piep.

Reis nu stukken minder met de trein, dus de oude trucjes ken ik zelf ook minder goed… De trein Zwolle – Meppel – Hoogeveen – Assen – Beilen – Groningen geeft in de trein heel wat anders aan..

o.a. Meppel en Hoogeveen worden niet meer vermeld, zeker wanneer je moe bent ga je je eigen afvragen of je dan wel in de juiste trein zit. Op het perron te zwolle vroeg ik advies aan een conducteur welke trein ik het best zou kunnen pakken richting Hoogeveen..

Vlak voor vertrek trof ik dezelfde conducteur in de trein, deed voor alle zekerheid navraag omdat op het bordje binnen de trein toch echt Assen, Beilen, Groningen stond… Nee hoor, je zit in de goede trein en wij stoppen ook in Hoogeveen..

Aangekomen in Hoogeveen was ik eigenlijk best wel moe, zonder er bij na te denken stapte ik op een bus chauffeur af en vroeg aan hem met welke bus ik zou moeten gaan nemen om zo dicht mogelijk bij de Leliestraat te komen, deze gaf aan:”stap maar bij mij in”,”dan moet je bij de Arend uit stappen”..

Dacht bij mijzelf oeps, vooruit dan maar… We reden heel Krakeel door, voorbij de stoplichten vanaf winkel centrum de Wielewaal ging ik even beter opletten en drukte op de stop knop na deze gepasseerd te hebben. De bus stopte echter niet en reed gewoon op dezelfde weg door…

Omgeving Bethelkerk\Ericalaan drukte ik nogmaals op de stop knop, toen stopte de chauffeur wel en ‘grapte’ tegen mij:”sorry”,”ik was je helemaal vergeten..” Zelf wist ik niet of hij een grapje maakte of het serieus meende en koppelde terug:”Prima zo”,”had bij deze nog 1 halte later uit kunnen stappen”,”de Leliestraat zijn de flats achter de Muurbloemstraat et cetera”, de chauffeur koppelde volgens mij met een vette knipoog terug:”ow dat wist ik niet”, wenste mij een fijne dag toe en omgekeerd liet ik aan hem weten om Regiohoogeveen.eu in de gaten te blijven houden.

Bij thuiskomst (14:00) knalde ik als eerst mijn PC aan om te laten weten dat ik weer thuis was, wilde ook wel weten hoe het met de rest van ons team was uiteraard.

Na een uurtje achter internet gehangen te hebben klapten mijn ogen wel dicht, uit ‘gemakzucht\verstandigheid’ ging ik even 2 uurtjes bijslapen om de avond net zo laat als anders naar bed te kunnen gaan (heb een behoorlijk vast slaap patroon qua dag en nacht ritme en die wens ik liever niet teveel te verstoren).

De wandeling met mijn team genoten was echt super gaaf, ook onderweg troffen wij en ik zelf diverse leuke mensen. Met name afgelopen zondag moest ik wel even bijkomen, toen voelde ik de normale vermoeidheid pas.

Bij deze wil ik ook al mijn team genoten bedanken voor de onderlinge support, de giften van de sponsoren en ook de mensen onderweg die ik overal trof vanaf mijn thuis adres tot aan thuiskomst en dus ook de wandel route die er tussen lag.

Voor komend jaar heb ik weer behoorlijk veel bijgeleerd, als team zijnde hebben wij ons streef bedrag behaald maar tot aan 20 mei aanstaande zijn extra donaties uiteraard van harte welkom.

Mijn belangrijkste persoonlijke motivatie was en is toch wel:”Zij moeten en ik mag”, nu mijn gezondheid mijzelf sinds een jaar steeds meer begint te pesten komt de zin:”Zij moeten en ik mag” ook steeds krachtiger naar boven bij mijzelf.

Durf dus daarbij ook de vraag te stellen:”Wat nou als ik zelf een vluchteling was met mijn huidige kunnen en gebreken

Vanuit stichting Vluchtelingenwerk weet ik zeker dat de gelden goed besteed zullen gaan worden, daarom nog een maal mijn persoonlijke sponsor link:

http://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge

Tweet omgeving 9:00 ;-)

Mijn eerste tweet van ruim 4 uur geleden was: ai, had mij voor genomen om wel te proberen om tot 12:00 uit te gaan slapen, vanavond ga ik van start aan de #NvdV15 http://www.regiohoogeveen.eu/KlaasWoltinge/?p=777 …

Dezelfde tekst wenste ik ook te gaan delen binnen Facebook alleen dan iets uitgebreider, het schrijven ging wel zo lekker dat het een goede blog zou kunnen gaan worden (schreef dus door in Word en helaas klapte mijn systeem vlak voordat ik op opslaan kon drukken weg wegens een update op de achtergrond).

Gelukkig ken ik de tekst nog wel in grote lijnen, voor mijzelf is dit het 3e jaar dat ik deel neem aan de Nacht van de Vluchteling. Het eerste jaar droeg ik iets teveel bagage bij mij, dingen als blaar vorming en overige pijntjes verschenen pas een dag later (dat duurde in totaliteit een korte week).

Het 2e jaar vanaf deelname aan de Nacht van de Vluchteling wenste ik alles voor mijzelf wel een stukje zwaarder te gaan maken, moest de wandeling kunnen voltooien met hulpmiddelen die in mijn jas en broekzakken zouden passen.

Best wel grappig eigenlijk, vorig jaar vertrok ik vrij laat vanaf Hoogeveen naar de start locatie te Rotterdam en was genoodzaakt een lift te nemen met de taxi. Betreffende chauffeur liet mij veel plaatsen in Rotterdam zien, maar ons start punt zou ‘niet’ bestaan.

Stapte destijds dus ook gewoon uit en wist zelf wel heel goed de weg te vinden mede dankzij diverse voorbijgangers die ik in Rotterdam tegen kwam. In totaliteit had ik vorig jaar zo’n 5 kilometer extra gelopen, buiten de normale vermoeidheid om had ik nadien wel minder last van blaarvorming als het voorgaande jaar.

Mijn gezondheid was en is mijzelf wel steeds meer aan het pesten sinds een jaartje, met name het zitten, liggen en fietsen was en is geen pretje meer voor mijzelf.

Een stukje gaan fietsen begon en begin ik zelf niet meer aan, qua lichamelijke mogelijkheden lukt het mijzelf nog wel maar weet ook dat ik nadien een halve dag weg gooi door bijvoorbeeld maar 1 km te gaan fietsen.

Enkele mensen geven op mijn adres aan:”Klaas”,”waarom doneer je te moeten gaan reiskosten niet over aan een goed doel?”

Auw, als Wajonger zijnde had en heb ik inderdaad geen geld in overvloed maar mijn persoonlijke teller staat nu wel op 144,50 (al meer dan een trein en bus ritje heen en weer).

Zelf wandel ik mee met diverse collega’s die ik in meer of mindere mate persoonlijk ken, onderweg zal er dus ook voldoende discussie stof ontstaan waardoor wij onze ‘zere’ benen ff vergeten.

Voor mijzelf wandel ik zelf voor de 3e maal aaneengesloten mee, leuk om te weten en het zal mij zeker extra motiveren om de wandeling ook goed te kunnen gaan voltooien!

Alle mensen die mij persoonlijk gesponsord hebben of iemand binnen ons team wil ik nu alvast enorm bedanken voor hen bijdrage, hetzelfde geldt voor de succes wensen vanuit diverse hoeken die hier binnen kwamen en komen 😉

Zij hebben het slechter dan mijzelf, mede daarom voel ik mijzelf verplicht om deze tocht wel aan te gaan.

http://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge

Heb mijn startbewijs nu op papier! ;-)

Gaaf, heb nu een uitdraai van mijn startbewijs die ik nodig ben voor deelname aan de #NvdV15 #NachtvandeVluchteling2015 vandaag ga ik nog wat flyeren,
verdeeld over de dag een paar maal een kleine 5 kilometer lopen per keer. Moet ook nog wel vrij veel wasjes gaan draaien, wens morgen de meest lekker zittende kleding kunnen gaan dragen.

Naast goede kleding pas ik nu alvast mijn voedingspatroon ook alvast een beetje aan op de tocht,
was en ben best wel een gestructureerd mannetje en heb er geen trek in dat morgen en overmorgen mijn stoelgang in de war geraakt.

Ken mijzelf goed genoeg, weet hoe ik zulke kleine hindernissen voor kan zijn.

Voor mijzelf ga ik alleen nog even uitzoeken hoe vroeg of laat ik richting Rotterdam zal gaan vertrekken,
met name het zitten en liggen blijven vervelend voor mijzelf maar weet vast wel een methode om zo zuinig mogelijk om te gaan met dat stukje energie verspilling 😉

http://www.regiohoogeveen.eu/KlaasWoltinge/

http://www.nachtvandevluchteling.nl/klaaswoltinge