Ondanks wat kleine obstakels had ik de 5 mijl hardloop toer wel als mega gaaf ervaren!

Afgelopen zondag voorbij 13:00 begon ik steeds meer spijt te krijgen dat ik mijzelf opgegeven had voor de Cascade run van maar 5 mijl, voor vertrek v.a. mijn thuisadres richting de start locatie begon het te regen en durfde dus niet meer mijn favoriete sportschoenen te gaan dragen (deze heb ik altijd binnen de sportschool aan maar rennen ook heerlijk).

Anderzijds had ik bij mezelf een houding van, Klaas je bent geen watje, je hebt al zoveel mensen toegezegd dat je zou gaan rennen in combinatie met je doelstellingen van de run (stukje prestatie drang + sponsoren gaan werven voor mijn deelname aan de Nacht van de Vluchteling 2016).

Had geen zin om kou te vatten en ging dus gewoon rennen op mijn standaard sportschoenen, met een spijkerbroek en een zomerjas aan. Vanaf het moment dat ik mij aangemeld had en het juiste startvak J gevonden had, was het best nog wel lang wachten en zorgde ik ervoor dat ik mijn beenspieren wel warm hield (het continu stil blijven staan leek mijzelf niet echt gezond).

v.a. dat het startschot gegeven werd vond ik zelf de eerste ‘kilometer’ het zwaarst lopen, omdat je dan nog dicht op elkaar rent moet je wel kleinere passen gaan lopen om een ander niet op de hakken te gaan stappen, vanaf dat er wat meer ruimte tussen alle renners kwam wist ik de eerste paar mijl heel gezellig met een groepje mee te blijven rennen.

Voorbij de 2,5 a kleine 3 mijl afgelegd te hebben begon een stukje vermoeidheid wel toe te slaan op mijn adres, nam mijzelf dus voor om iets minder hard te gaan rennen maar bleef tussendoor wel telkens extra stevige sprintjes te pakken wanneer ik veel publiek of fotografen zag!

Onderweg trof ik ook veel goed support, diverse bekenden van mij waren goed verdeeld over de gehele 5 mijl, des dichter ik in de buurt kwam van de finish, des te beter werd ook het support gebeuren.

Kids deelden natte sponsjes uit tijdens het rennen, voorhoofd even goed schoonvegen en een paar meter op de spons weer aan een verzamelaar gaan teruggeven, er werden daar ook bekertjes water uit gedeeld (zelf was ik zo netjes om deze in mijn jaszak te porren zodra deze leeg was, had niet gehoeven).

Onderweg trof ik ook diverse jonger kids die zaten te wachten op een Hi5, vanaf een bepaald punt kwam ik wat jongeren tegen die mij een biertje aan wilden gaan bieden (ik liet weten om dat maar een andere keer te gaan doen, wilde wel een tijd neer gaan zetten).

In de omgeving van de laatste 1,5 mijl rende ikzelf een beetje eenzaam, er kwam dus even een hele leuke dame met mij mee rennen waarmee ik een goed gesprek had over deze run en mijn planner omtrent mijn deelname aan de Nacht van de Vluchteling 2016.

Zij excuseerde haar eigen, ze was geen hardloopster en liep weer terug naar waar zij ongeveer vandaan kwam. De laatste paar honderd meter begonnen een beetje ‘afzien’ te worden totdat het mijzelf opviel dat ik zelf steeds vaker bordjes trof met daarop de tekst hoeveel meter ik nog te gaan had.

Dat werd in de Hoofdstraat dus nog snel even een laatste sprintje gaan trekken, hi5 uitreiken aan enkele bekenden die in de buurt van de finish stonden en de mediale in ontvangst gaan nemen.

IMG_1287

Nadat bijna iedereen\iedereen binnen was, had ik zelf ook wel de behoefte om naar huis te gaan voor een warme douche, ter hoogte van de Schutstraat trof ik nog wat toeschouwers die mijzelf op meerde plekken gespot bleken te hebben. Hiermee had ik uiteraard kort nog even wat mee bij gepraat en daarna rende ik weer verder richting de Tamboerlaan 😉

Bij thuiskomst trof ik op een later tijdstip diverse foto’s en filmpjes van mijzelf,
bleef tijdens het rennen met mijn linker hand mijn broek op hijsen.

zweven

Dat kan volgend jaar wel een stukje beter toch 😉

5mijl